ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵੀ ਉਥੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਉਥੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਪਿੱਛਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਦ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਨਰੇਣਾਸ੍ਤੇ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ ਵਰਂ
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਭਾਵਿਤਾਨ੍
ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਮਦ੍ਭਾਵਨਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੋਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗਣਪਤਿ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਿਹ ਨਰਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਭੂਯੋ ਜਨ੍ਮ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਜਪਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮਃ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਟੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਦੇਵਦਾਰ ਦਾ ਜੰਗਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਸੂਤ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕਾਇਆ।
ਸਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤਪ ਕਰੀ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤਪਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਖ੍ਯਾਪਯਨ੍ ਸ ਮਹਾਦੋषਂ ਯਯੌ ਦਾਰੁਵਨਂ ਹਰਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਹਰਾ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਯਯੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਜ੍ਞਾਨਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸਮਝ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਲੀਲਾਲਸੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੀਨਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਟਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਗਾਮਨੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਹਿਨ ਕੇ।
ਦਧਾਨੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਸਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵੇषਂ ਵਿष੍ਣੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਸੋ ऽਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਰਣਨ੍ਨੁਪੁਰਕਦ੍ਵਯਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਜੁੜੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ।
ਉਦਾਰਹਂਸਚਲਨਂ ਵਿਲਾਸਿ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉੱਚੀ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਖੇਡਦਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ।
ਚਚਾਰ ਹਰਿਣਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਯਨ੍ ਜਗਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ ਭਿਖ ਮੰਗੀ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਨ੍ਵਯੁਃ
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀਆਂ।
ਸਹੈਵ ਤੇਨ ਕਾਮਾਰ੍ਤਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿਹਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ, ਖੇਡਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ।
ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਨ੍ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਸਭ ਹੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।