ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਦਕਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪੌਣ੍ਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਮਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੌਂਡਰੀਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਪ੍ਰਭਵਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਸਰੋਤਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਮृਤੋ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੁਬੇਰਾਨੁਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਕੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਪ੍ਤ ਪੁਨਾਤੀਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਮਮ
ਮੇਰੀ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੱਤ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਾਵ੍ਯਯਂ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਨਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਪृष੍ਠੇ ਚ ਸਰਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ,
ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੀ ਮਹਾਂਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਉਦਾਹਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪ੍ਮਾਨਮੁਤ੍ਸृਜਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਜੀਰ੍ਣਾਂ ਤ੍ਵਚਮਿਵੋਰਗਃ
ਇਨسان ਪਾਪ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਮੁਞ੍ਜਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੁੰਜਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ऋਣੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲ੍ਮषਃ
ਉਥੇ ਇਨਸਾਨ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਮਾਨਸਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉੱਤਰ ਮਾਨਸਾ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਨ੍ ਸਲਭਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋਪਾਯਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵੀ ਉਥੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਉਥੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਪਿੱਛਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਦ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਨਰੇਣਾਸ੍ਤੇ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ ਵਰਂ
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਹ ਭਾਵਿਤਾਨ੍
ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਮਦ੍ਭਾਵਨਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੋਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗਣਪਤਿ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।