ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰੁਦ੍ਰਸਾਮੀਪ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕੇਦਾਰਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਮਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਚੈਵੋਦਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਯਤਮਾਨਸੈਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਿਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਰੁਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਦੱਖ ਦਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਲਭੇਨ੍ਮृਤਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਨਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਯਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਪਿਣ੍ਡਾਦਿਕਂ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਸਨਾਨ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਸਦਾ ਲਈ ਉੱਤਮ ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੇਨਾਥ ਏਕਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੇਨ ਵਾ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਇਕ ਰਾਤ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ,
ਅਲੋਲੁਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੋ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ऽਮਰਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਥੇ ਸਕੰਦ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧ੍ਯ षਣ੍ਮੁਖਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਛੇਹ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਕਰ੍ਤॄਨਪਿ ਪਿਤॄਸ੍ਤਾਰਯੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ ਵਸ੍ਤੁਂ ਮृਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਉਥੇ ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੇ ਤੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਦਕਂ ਦਤ੍ਵਾ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਮ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪੌਣ੍ਡਰੀਕਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੇ ਮਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੌਂਡਰੀਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮੁਨਾਪ੍ਰਭਵਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਸਰੋਤਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਮृਤੋ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੁਬੇਰਾਨੁਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਕੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਪ੍ਤ ਪੁਨਾਤੀਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਮਮ
ਮੇਰੀ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੱਤ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।