ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਸਂਦਦਰ੍ਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਉੱਥੇ ਆਇਆ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਖਿਆ।
ਮੇਨੇ ਚਾਸ੍ਮਨ੍ਨਾਥ ਆਗਚ੍ਛਤੀਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਂ ਨੇਤੁਮਭ੍ਯਾਜਗਾਮ
ਉਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਦੇਹੀਤੀਮਂ ਕਾਲਮੂਚੇ ਮਮੇਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।'
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੁਦ੍ਰਮਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗਾਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯੈਨਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਵ੍ਯਾਜਘਾਨ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਰਰਾਜ ਦੇਵਤਾਪਤਿਃ ਸਹੋਮਯਾ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਨਾਮ ਸਾਮ੍ਬਮਵ੍ਯਯਂ ਸ ਰਾਜਪੁਙ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਜਰ ਅਮਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਧੀਮਤੇ ਨਮੋ ऽਪਵਰ੍ਗਦਾਯਿਨੇ
ਸਿਆਣੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਭਾਗਹੀਨਰੂਪਿਣੇ ਨਮੋ ਨਰਾਧਿਪਾਯ ਤੇ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਅਟੁੱਟ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਾਦਿਨਿਤ੍ਯਭੂਤਯੇ ਵਰਾਹਸ਼ृਙ੍ਗਧਾਰਿਣੇ
ਅਜਨਮੀ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਰ ਦੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮਹਾਨਟਾਯ ਤੇ ਨਮੋ ਵृषਧ੍ਵਜਾਯ ਤੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਨਚਣਹਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਛ ਦਾ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵ੍ਯਯਂ ਸਰੂਪਤਾਮਥੋ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਟੱਲ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਨੀਸ਼ਸਿਦ੍ਧਵਨ੍ਦਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਦृਸ਼੍ਯਤਾਮਗਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਯਾਚਤ ਵਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸਜੀਵੋ ऽਯਂ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਰੁਦਰ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: 'ਇਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ।'
ਕृਤਾਨ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਭਵਤਾ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯੇ ਵਿਨਿਯੋਜਿਤਃ
ਤੂੰ, ਮੌਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸੀ ਕੰਮ ਲਈ ਲਾਇਆ ਸੀ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯਾਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸੋ ऽਪਿ ਤਾਦृਗ੍ਵਿਧੋ ऽਭਵਤ੍
ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਆਖਿਆ, 'ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਲਯਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਪਦਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰੁਦ੍ਰਸਾਮੀਪ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕੇਦਾਰਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਮਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਚੈਵੋਦਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਯਤਮਾਨਸੈਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੇਨ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਿਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਰੁਦਰ ਦੇਵ ਨੇ ਦੱਖ ਦਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਲਭੇਨ੍ਮृਤਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਨਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਥੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।