ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨਂ ਤੁ ਨ ਭੂਯੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਪਦਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤॄਨ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਂ ਵੈ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦਰਅਸਲ, ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਯਾਂਯਾਸ੍ਯਤਿਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗਯਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਂਸ਼੍ਯੋ ਯਃ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਯਦ੍ਯੇਕੋ ऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਗਯਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਗਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਸਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਸਾਲੋਕ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਜਯਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਜਯ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਮ੍ਰਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਗਾਣਪਤ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਅੰਬ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਗਣਪਤੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਰਾਜਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਪਰਮਪੂਰੁषਃ
ਉਥੇ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਨਿਵਾਸਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਪ੍ਸਿਤਾਂਲ੍ਲਭਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਯਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯਾਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਥਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ
ਯਜਨ ਦਾ ਮਥਣ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦਕ੍ਸ਼ ਵਲੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਮਾਯਤਨਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ, ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਥਾਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੋ ऽਤ੍ਰ ਪਾਤਕੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸਾਰੂਪ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।