ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠੇਤ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਮਨਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ; ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੋषਕਞ੍ਚੁਕਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ ਸੂਤਂ ਜਗਾਮ ਚ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਸੂਤ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਕਥਯਾਸ੍ਮਾਕਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ।
ਕਥਿਤਾਨਿ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਹਰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੀਰਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਪੁਨਾਤ੍ਯੁਭਯਤਃ ਕੁਲਮ੍
ਉੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨਂ ਤੁ ਨ ਭੂਯੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਪਦਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤॄਨ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਂ ਵੈ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦਰਅਸਲ, ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਯਾਂਯਾਸ੍ਯਤਿਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗਯਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਂਸ਼੍ਯੋ ਯਃ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਯਦ੍ਯੇਕੋ ऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਗਯਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਗਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਸਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਸਾਲੋਕ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਲਿਙ੍ਗਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਜਯਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਜਯ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਮ੍ਰਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਗਾਣਪਤ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਅੰਬ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਗਣਪਤੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਰਾਜਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਸਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।