ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਮਾਨਿਤੋ ਰਾਘਵੇਣਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭੂਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਘਸ਼ਮਨਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਸ੍ਤੈਰਪਿ ਪੂਰੁषਃ
ਇਨਸਾਨ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼ਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜੋਗ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਉਹੀ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੁੱਗ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਣ।
ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕੋ ਲੋਕੇ ਸ ਯੋਗੀ ਪਰਮੋ ਮਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚਾਨ੍ਵਿਤੇषੁ ਵੈ
ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਠੇਤ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਮਨਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ; ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੋषਕਞ੍ਚੁਕਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਮੁਨੀਨ੍ ਸੂਤਂ ਜਗਾਮ ਚ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਸੂਤ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਕਥਯਾਸ੍ਮਾਕਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ।
ਕਥਿਤਾਨਿ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਨਾਤ੍ਯਾਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਹਰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੀਰਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਪੁਨਾਤ੍ਯੁਭਯਤਃ ਕੁਲਮ੍
ਉੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨਂ ਤੁ ਨ ਭੂਯੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਪਦਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤॄਨ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਂ ਵੈ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦਰਅਸਲ, ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਯਾਂਯਾਸ੍ਯਤਿਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗਯਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵਂਸ਼੍ਯੋ ਯਃ ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਂਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਯਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਯਦ੍ਯੇਕੋ ऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਗਯਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਗਯਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਮ ਮੁਤਾਬਕ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਭਯਤਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਸਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।