ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਹ੍ਨਿਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਗੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਈ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਂ ਯੋਗਿਨਾਮੀਸ਼ਂ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਮਯੇ ਗृਹੇ ਗੁਪ੍ਤਂ ਮਹਾਨ੍ਤਮਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਵਹਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਵਹ੍ਨਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।
ਭਰ੍ਗਮਗ੍ਨਿਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤੀ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ
ਹੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਮਨਸਾ ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਮਮੁਨ੍ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਮ ਵੱਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ।
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ ਸੁਦੀਪ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਪਾਵਕੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਦਾਯ ਯਯੌ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚਲੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਮਸਾਦਾਯਾਭਵਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਕੁਲਿਤਮਾਨਸਃ
ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੱਕ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਪਾਵਕਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਦਦਾਹ ਜ੍ਵਲਨੋ ऽਪਿ ਤਾਮ੍
ਉਹ ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਨਾ ਸਕੀ।
ਰਾਮਾਯਾਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਪਾਵਕੋ ऽਭੂਤ੍ ਸੁਰਪ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਏ।
ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਭੂਮੌ ਰਾਮਾਯ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ
ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਨਨਾਮ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਿਰਸਾ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਗ੍ਧਾ ਭਗਵਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਾ ਮਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਾਗਤਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਸਾੜੀ ਗਈ ਸੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਦਿੱਸਦੀ ਸੀ।
ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਦਾਸ਼ਰਥਿਂ ਭੂਤਾਨਾਮੇਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਲਬ੍ਧਾ ਤਪਸਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੀ ਗਈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ।
ਭਵਾਨੀਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਾਨੀਤਾ ਮਯਾ ਰਾਵਣਕਾਮਿਤਾ
ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹੀ ਗਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ।
ਮਯਾ ਮਾਯਾਮਯੀ ਸृष੍ਟਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਸਾ
ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਕ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਮਯੋਪਸਂਹृਤਾ ਚੈਵ ਹਤੋ ਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ; ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਰਵ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਮਾਨਿਤੋ ਰਾਘਵੇਣਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭੂਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਘਸ਼ਮਨਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਸ੍ਤੈਰਪਿ ਪੂਰੁषਃ
ਇਨਸਾਨ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼ਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜੋਗ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਉਹੀ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੁੱਗ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਣ।
ਨ ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਕੋ ਲੋਕੇ ਸ ਯੋਗੀ ਪਰਮੋ ਮਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਚਾਨ੍ਵਿਤੇषੁ ਵੈ
ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ,