ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਨੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਸਵੇਰੇ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸਂਯਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਭਾਨੁਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮੋਤ੍ਥੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਰ੍ਨਰਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣਾਦਿषੁ ਕਾਲੇषੁ ਮਹਾਪਾਤਕਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫੀ ਲਈ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਿਯਮੇਨ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਦ੍ਧਰੇਨ੍ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਹ ਪਾਵਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਸਮੁਦ੍ਭੂਤੌ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਮਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਭਵਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤੀਹ ਜਨਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ।
ਪਤ੍ਨੀ ਦਾਸ਼ਰਥੇਰ੍ਦੇਵੀ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਦਾਸਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸੀਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਨਯਨਾਂ ਚਕਮੇ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਾਪਸਃ ਕਿਲ ਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰੇਮੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਵਹ੍ਨਿਮਾਵਸਥ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲੀ ਰਾਮਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪਤਿਮਿਵਾਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਅਖੰਡ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਦਾਹਕਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਕਾਲਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਦੀਪ੍ਤਵਪੁषਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹृਦੀ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਸਨਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਹ੍ਨਿਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਗੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਈ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਂ ਯੋਗਿਨਾਮੀਸ਼ਂ ਭੋਗਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਮਯੇ ਗृਹੇ ਗੁਪ੍ਤਂ ਮਹਾਨ੍ਤਮਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਵਹਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਵਹ੍ਨਿਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।
ਭਰ੍ਗਮਗ੍ਨਿਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤੀ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ
ਹੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਮਨਸਾ ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਮਮੁਨ੍ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਮ ਵੱਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ।
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ ਸੁਦੀਪ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ
ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਪਾਵਕੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਦਾਯ ਯਯੌ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚਲੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਮਸਾਦਾਯਾਭਵਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਕੁਲਿਤਮਾਨਸਃ
ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੱਕ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।