ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ ਭੋਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਭੋਜਨ ਭੁੱਲ-ਚੁੱਕ ਕਰਕੇ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਭਗਵਾਨਾਹ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਪਰ ਜੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਪਦਮਜ ਨੇ ਇਹੀ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੋਪਵਾਸਂ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਪਾਦਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਪਦ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਤਭੁਕ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਤੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ।
ਅਭਿਚਾਰਮਹੀਨਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚਛਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਯਾਵਕਾਹਾਰਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਗੋਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਜੌ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਕਰ੍ਮ ਚ ਮੈਥੁਨਮ੍
ਵਾਲ ਕੱਟਣ ਜਾਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼ਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਾਤ੍ षਡਹਂ ਪੁਨਃ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਪਾਪਸ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਰੇਤ੍ ਸਾਂਤਪਨਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਿਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤਾਪਨ ਕਠਿਨ ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਰੇਯੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਯੁਸ੍ਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚਰੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਉਹ ਵਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਸ਼੍ਨਨ੍ ਸਂਯਤਮਨਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ ਰਾਤ੍ਰਿਮੇਵ ਹਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਤ ਦਾ ਤਪ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯष੍ਟਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਜਪ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਂਯਮਾਤ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਥੱਕਾਵਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੰਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਕਵ੍ਰਤਲੋਪਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੋਪਵਸੇਦ੍ ਦਿਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸਨਾਤਕ ਦਾ ਵਰਤ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਦ੍ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯੋ ਗੋਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵਿਆਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਦ੍ਰੋਹਂ ਗੁਰੁਦ੍ਰੋਹਂ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਨ ਦੇ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਤਪਤ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤਪ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ ਤੁ ਨਗ੍ਨੋ ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਜ੍ਜਲਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵੀ।
ਹੋਮਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਕਲਾ ਨਿਤ੍ਯਮਪਾਙ੍ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ਾਕਲ ਹੋਮ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਹ੍ਯਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ ਵੈ ਜਪੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯष੍ਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਜੇ ਭੁੱਲ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੋ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਜੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਉਚਿਸ਼ਟਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਪਤਿਤਿਂ ਤਥਾ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ ਤਤ ਆਚਮ੍ਯ ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇ ਭੁੱਲ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹੋਵੋ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰੋ।
ਆਚਮੇਤ੍ ਤਦ੍ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਂ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਯਾਦੁਪੋष੍ਯ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਘृਤਮ੍
ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦਾ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।