ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਵਕੀਰ੍ਣੋ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੇਤਸਸ਼੍ਚ ਸਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਬੀਜ ਦਾ ਸ੍ਰਾਵ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਨਕ੍ਤਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਨਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ, ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ—
ਨਦੀਤੀਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾਪਾਦ੍ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਮਤੋ ਵੈ षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਗਵਾਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੰਜ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤੁ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ, ਸੰਤਾਪਨ ਜਾਂ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰੌ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਵਿ ਵਾ
ਜਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਆਤਪ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਧਪਾਦਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਪਾਪਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਚੈਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਿਸੇ ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਵਤ੍ਸਰੇਣ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਕੇਣਾਥਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨਜਃ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਰਾਕ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਜਨਮਾ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਨਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਤਃ
ਕੁੱਤਾ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਸ਼੍ਵਵਧੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਘੋੜਾ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਲਾਲਭਾਰਂ षਣ੍ਡਂ ਚ ਸੈਸਕਂ ਚੈਕਮਾषਕਮ੍
ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਨਰ-ਰਹਿਤ ਜਾਨਵਰ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਾਸ਼ਾ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ—
ਸ਼ੁਕਂ ਦ੍ਵਿਹਾਯਨਂ ਵਤ੍ਸਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਹਾਯਨਮ੍
ਤੋਤਾ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸਾਲ, ਬਛੜਾ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਨਰਂ ਸ਼੍ਯੇਨਭਾਸੌ ਚ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਗਾਮ੍
ਵਾਂਦਰ, ਬਾਜ ਜਾਂ ਗਿੱਧ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਨ੍ ਵਤ੍ਸਤਰੀਮੁष੍ਟ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृष੍ਣਲਮ੍
ਮਾਸ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਛੋਟਾ ਬਛੜਾ ਜਾਂ ਉਠ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਮਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ।
ਅਨਸ੍ਥ੍ਨਾਂ ਚੈਵ ਹਿਂਸਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਹੱਡੀਆਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਲ੍ਮਵਲ੍ਲੀਲਤਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨਾਂ ਚ ਵੀਰੁਧਾਮ੍
ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਲਈ,
ਫਲਪੁष੍ਪੋਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਘृਤਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਫਲ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਘਿਉਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਵਧੇ ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ।
ਵਾਪੀਕੂਪਜਲਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੇਨ ਤੁ
ਤਲਾਬ, ਕੂੰਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਰੇਤ੍ ਸਾਂਤਪਨਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਯਾਤ੍ਯਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਸਾਂਤਪਨ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਜਾਤੀਯਗृਹਾਦੇਵ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਰ੍ਧੇਨ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲਾਨਾਂ ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਪੰਜ ਗਉਆਂ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੈਲਚਰ੍ਮਾਮਿषਾਣਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦਭੋਜਨਮ੍
ਕੱਪੜੇ, ਚਮੜੇ ਤੇ ਮਾਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯਃ ਕਾਂਸ੍ਯੋਪਲਾਨਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਕਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਲੋਹਾ, ਕਾਂਸੀ ਤੇ ਪੱਥਰ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਗਨ੍ਧੌषਧੀਨਾਂ ਚ ਰਜ੍ਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਯਃ
ਪੰਛੀਆਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਰੱਸੀਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੂਧ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਹਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਂ ਚਾਥ ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਸੂਰ ਜਾਂ ਕੁੱਕੜ ਖਾਣ ਤੇ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਤੁ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਘृਤਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਘੀਆ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।