ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕਪਾਲਮੋਚਨ, ਜੋ ਸਥਾਣੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕੈਰ੍ਮਾਨਸੈਃ ਪਾਪੈਃ ਕਾਯਿਕੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਯਾ ਸ ਕਾਯੇ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਯੋ ਘृਤਂ ਜਲਂ ਵਾਥ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕਾਤ੍ ਤਤਃ
ਦੁੱਧ, ਘੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਿਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵ੍ਰਤਂ ਚਾਥ ਚਰੇਤ੍ ਤਤ੍ਪਾਪਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ ਖ੍ਯਾਪਯਨ੍ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਾਂ ਭਵਾਨਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਰਤੂਤ ਦੱਸ ਕੇ ਉਹ ਆਖੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਾਓ ਜੀ।'
ਵਧੇ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤੇ ਸ੍ਤੇਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪਸੈਵ ਵਾ
ਚੋਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚੋਭਯਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਮਾਯਸਂ ਦਣ੍ਡਮੇਵ ਵਾ
ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ।
ਆਚਕ੍ਸ਼ਾਣੇਨ ਤਤ੍ਪਾਪਮੇਵਙ੍ਕਰ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਾਓ,' ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਾਸਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਰਾਜਾਸ੍ਤੇਨਸ੍ਯਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਜੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਚੋਰੀ ਦਾ ਪਾਪ ਆਪ ਹੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚੀਰਵਾਸਾ ਦ੍ਵਿਜੋ ऽਰਣ੍ਯੇ ਚਰੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਣੋ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵਾਥ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਤੁਲ੍ਯਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਮ੍
ਜਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਹਾਰੀ ਤੁ ਤਤ੍ਪਾਪਸ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਅਵਗੂਹੇਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਤਪ੍ਤਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਕਾਰ੍ष੍ਣਾਯਸੀਂ ਕृਤਾਮ੍
ਉਹ ਤਪਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਔਰਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾਏ।
ਆਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਸ਼ਾਮਾਨਿਪਾਤਾਦਜਿਹ੍ਮਗਃ
ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹਿਲ ਕੇ, ਨਾ ਵਕਰਾ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੇ।
ਅਧਃ ਸ਼ਯੀਤ ਨਿਯਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਲੇਟ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਤਰੀ ਨਾਲ ਭੁੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਵਭृਥਕੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤੇ ਨਰਃ
ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਰਂਸ੍ਤ੍ਰਿਰਹ੍ਨੋ ऽਭ੍ਯੁਪਯਨ੍ਨਪਃ
ਉਹ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂ ਬੈਠ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰ ਲਵੇ।
ਸ ਤਤ੍ਪਾਪਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਉਸੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹੀ ਵਰਤ ਰੱਖੇ।
षਾਣ੍ਮਾਸਿਕੇ ਤੁ ਸਂਸਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਰ੍ਧਮਰ੍ਹਤਿ
ਜੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸੰਗਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਾਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਾਥ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਕੇ ਮੁਆਫੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਸਰ੍ਗਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਾਮਕਾਰਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬਣਾਵੇ,
ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇਦਗ੍ਨਿਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੜਕਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਪਾਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਦਹੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਦੇਹਕਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ,
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਜ੍ਜ੍ਵਲਨਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਮਤਿਪੂਰ੍ਵਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਭੜਕਦੀ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ—ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਭਾਗਿਨੇਯੀਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਕੌ
ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਠਿਨ ਤੇ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਮਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਅੰਤ, ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ,
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਪਞ੍ਚ ਵਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ,
ਮਾਤੁਲਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਵਾਪਿ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ,