ਤੋषਯਾਮਾਸ ਵਰਦਂ ਸੋਮਂ ਸੋਮਵਿਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਨਮਃ
ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਈਸ਼੍ਵਰਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਕਾਮਾਯ ਮਾਯਾਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ
ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਜੋਂ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਾਯ ਸਂਸਾਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਾਰ੍ਯਵਿਹੀਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਨਮਃ
ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵ੍ਯੋਮਸਂਸ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯੋਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਪਾਤ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ ਭੂਮੌ ਗृਣਨ੍ ਵੈ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਭੂਮੀ ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।'
ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਸ੍ਤੇ ਗੁਰੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪਿਤਾ ਤਵ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸ੍ਵਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਨ੍ਮਾਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸਿਤਵ੍ਯੋ ਵਿਰਿਞ੍ਚਸ੍ਯ ਧਾਰਣੀਯਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਝੱਲ।
ਚਰਸ੍ਵ ਸਤਤਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਘੁੰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਯੌ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਦਿਵਿਆ ਥਾਂ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਵਦਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਾਲਭੈਰਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਭੈਰਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਚੁਕਵਾਇਆ।
ਕਪਾਲਹਸ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਾਂ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਭੀषਣੇ ਕਾਲਮਨੁਗਚ੍ਛ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਤੂੰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਕਾਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ।
ਅਟਸ੍ਵ ਨਿਖਿਲਂ ਲੋਕਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੋ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਤਃ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਘੁੰਮ।
ਤਦਾਸੌ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸ੍ਪष੍ਟਮੁਪਾਯਂ ਪਾਪਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਸਾਫ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੇਗਾ।
ਕਪਾਲਪਾਣਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਚਚਾਰ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਭਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤੁਲਂ ਜਟਾਜੂਟਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਭਾਤਿ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਨਯਨੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਲੀਲਾਵਿਲਾਸੂਬਹੁਲੋ ਲੋਕਾਨਾਗਚ੍ਛਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਖੇਡਾਂ ਤੇ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਂ ਨਾਰੀਕੁਲਮਗਾਦਨੁ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਮਾਝ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਦਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਤੇ ਕੇਵਲ ਭੌਂਹਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ।
ਜਗਾਮ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਵਨਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।