ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਃ ਖਲੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ ਰੁਦ੍ਰਃ ਖਲੁ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਪੁਤ੍ਰੋ ऽਸਾਵੀਸ਼੍ਵਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਉਹ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਸਦਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ऽਸਾਵਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਸਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਰਤਿ ਸਂਸਾਰਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ऽਸੌ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਃ ਕਿਲ ਸ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਕਾਲੋ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਉਹ ਕਾਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਃ ਸ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਃ ਸੋਮੋ ਯਸ੍ਯ ਵਿਭੂषਣਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਮ ਹੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ।
ਗੀਯਤੇ ਪਰਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸ ਯੋਗੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਉਹ ਯੋਗੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਸੌ ਸ ਯੋਗੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਦੇਵਤਾ ਯੋਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਾਸਨੇ ਸਮਾਸੀਨਮਵਾਪ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਮ੍
ਉੱਤਮ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਸਿਮਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤੋषਯਾਮਾਸ ਵਰਦਂ ਸੋਮਂ ਸੋਮਵਿਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਨਮਃ
ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਈਸ਼੍ਵਰਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਕਾਮਾਯ ਮਾਯਾਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ
ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਜੋਂ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਾਯ ਸਂਸਾਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਾਰ੍ਯਵਿਹੀਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਨਮਃ
ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵ੍ਯੋਮਸਂਸ੍ਥਾਯ ਵ੍ਯੋਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਪਾਤ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ ਭੂਮੌ ਗृਣਨ੍ ਵੈ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਭੂਮੀ ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।'
ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਸ੍ਤੇ ਗੁਰੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪਿਤਾ ਤਵ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸ੍ਵਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਨ੍ਮਾਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸਿਤਵ੍ਯੋ ਵਿਰਿਞ੍ਚਸ੍ਯ ਧਾਰਣੀਯਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਝੱਲ।
ਚਰਸ੍ਵ ਸਤਤਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਘੁੰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਯੌ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਦਿਵਿਆ ਥਾਂ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਵਦਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਾਲਭੈਰਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਭੈਰਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਚੁਕਵਾਇਆ।
ਕਪਾਲਹਸ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਾਂ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।