ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਤੋ ਮਰਣਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਸੁਚੱਜਾ ਮਰਨ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇਦਗ੍ਨਿਂ ਜਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਮਨ੍ਤਰਾ ਵਾ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਵੇਦਵਿਦੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਦਾਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ੍ ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਆਦਿ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਦ ਰੁਦਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜੋ ਕਪਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ—
ਤਰ੍ਪਪਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਦੇਹਜਂ ਭੁਵਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਕਪਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਲੋਕਾਦਿਂ ਕਿਮੇਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: 'ਇਕ ਅਟੱਲ ਤੱਤ ਕੀ ਹੈ?'
ਅਵਿਜ੍ਞਾਯ ਪਰਂ ਭਾਵਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍षਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ।
ਅਨਾਦਿਮਤ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਚਾਭ੍ਯਧਿਕੋ ਮਤ੍ਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੋषਤਾਮ੍ਰਵਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਅਜ੍ਞਾਨਯੋਗਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵੇਤਦੁਚਿਤਂ ਤਵ
ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਮਾਮृਤੇ ऽਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਜੀਵਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਭਵਤਾ ਸृष੍ਟਂ ਭੁਵਨਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਗੋਲ ਬਣਾਇਆ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਦੇਵੌ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਹਿ
ਉਥੇ, ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਂਵਿਗ੍ਨਹृਦਯਾ ਯਾਥਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਸਲ ਸਚਾਈ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ਯਦਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ ਦੇਵਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੱਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਯਮਾਹੁਰੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਸ ਦੇਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਇਸ਼ਵਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤੱਤ ਪਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ ਹੀ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼ਂ ਪੁਰੁषਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ ਦੇਵੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ
ਮਹੇਸ਼ਾ, ਪੁਰੁਸ਼, ਰੁਦ੍ਰ—ਉਹੀ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾਪਿ ਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਮਤੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਮਥੈਸ਼੍ਚਾਤਿਗਰ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਮੂਰ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਤੋਂ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।