ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਸੱਤ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਇੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਯਸ਼੍ਚੈਤੈਃ ਸਹ ਸਂਵਸੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਯਾਨਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਨਨ੍ ਵੈ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਡੀ, ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਬੈਠਕ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪਤੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ ਸਹ ਭੋਜਨਮੇਵ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਪਤਤਿ ਸਹਾਧ੍ਯਯਨਮੇਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੈਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਵਸ਼ਿਰੋਧ੍ਵਜਮ੍
ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਿਖ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਝੰਡਾ ਵਜੋਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧੂਮੇ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਙ੍ਗਾਰੇ ਭੁਕ੍ਤਵਜ੍ਜਨੇ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੂੰਏ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵਾਂਗ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਨ੍ਯਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਵਰ੍ਤਯੇਦ੍ ਧੈਰ੍ਯਮਾਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਤੋ ਮਰਣਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਸੁਚੱਜਾ ਮਰਨ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇਦਗ੍ਨਿਂ ਜਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਮਨ੍ਤਰਾ ਵਾ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਵੇਦਵਿਦੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਦਾਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ੍ ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਆਦਿ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਦ ਰੁਦਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜੋ ਕਪਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ—
ਤਰ੍ਪਪਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਦੇਹਜਂ ਭੁਵਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਕਪਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਲੋਕਾਦਿਂ ਕਿਮੇਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: 'ਇਕ ਅਟੱਲ ਤੱਤ ਕੀ ਹੈ?'
ਅਵਿਜ੍ਞਾਯ ਪਰਂ ਭਾਵਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍षਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ।
ਅਨਾਦਿਮਤ੍ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਚਾਭ੍ਯਧਿਕੋ ਮਤ੍ਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੋषਤਾਮ੍ਰਵਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਅਜ੍ਞਾਨਯੋਗਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਤ੍ਵੇਤਦੁਚਿਤਂ ਤਵ
ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਮਾਮृਤੇ ऽਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਜੀਵਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।