ਸ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨੈਤਦ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਬਧ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ—
ਪਿਤਾਮਹੇਨ ਵਿਭੁਨਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੀਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਤਿਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਯਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ, ਜੋ ਯਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਮਨਸੋ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਚਰਨ੍ਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੋषਾਣਾਮਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ—
ਦੋषਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਦੋਸ਼ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਬ੍ਰੂਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਮੇਕੋ ऽਪਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਪੱਕਾ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਬ੍ਰੂਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਤਜ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਧਨ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਸੱਤ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਇੱਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਯਸ਼੍ਚੈਤੈਃ ਸਹ ਸਂਵਸੇਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਯਾਨਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਨਨ੍ ਵੈ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਡੀ, ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਬੈਠਕ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪਤੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ ਸਹ ਭੋਜਨਮੇਵ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਪਤਤਿ ਸਹਾਧ੍ਯਯਨਮੇਵ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੈਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਵਸ਼ਿਰੋਧ੍ਵਜਮ੍
ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਿਖ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਝੰਡਾ ਵਜੋਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਨ੍ਦਨ੍ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧੂਮੇ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਙ੍ਗਾਰੇ ਭੁਕ੍ਤਵਜ੍ਜਨੇ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੂੰਏ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵਾਂਗ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਨ੍ਯਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਵਰ੍ਤਯੇਦ੍ ਧੈਰ੍ਯਮਾਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਤੋ ਮਰਣਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਸੁਚੱਜਾ ਮਰਨ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇਦਗ੍ਨਿਂ ਜਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਮਨ੍ਤਰਾ ਵਾ ਮृਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਅਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਵੇਦਵਿਦੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਦਾਯ ਤੁ
ਜਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ੍ ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਆਦਿ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਦ ਰੁਦਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਾਲਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਜੋ ਕਪਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ—