ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਹਿ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ ਤਾਰਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਯੋਗਯ ਪਾਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਦੀਯਤੇ ਯਦ੍ਧਿ ਨ ਤਦ੍ ਦਾਨਂ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੇਕਰ ਦਾਨ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਦਾਤਿ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਯਃ ਸ ਭੂਯੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਤੋ ऽਧਿਕਮ੍
ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮਮੇਵਾਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ,
ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਚਯੇਦ੍ ਵਾ ਸ੍ਵ੍ਯਂ ਵਦੇਤ੍
ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਠ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂ ਆਪ ਪਾਠ ਕਰੇ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਯਾਤ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਜਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਵਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ,
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਚਿਦ੍ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖੇ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਿਭਿਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਯਾਂ ਭਕ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਣੈਣੀ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਬਾਹ੍ਮਣਮੁਖੇ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੀਯਤੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਵਾਪਿ ਤਦਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ ਸਤਸ੍ਯਾਂ ਤੋषਯੇਤ੍ ਤਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿष੍ਵਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਦੇਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਚ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।