ਧਰ੍ਮਾਵਿਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਨੇਤਰਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੈ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਧਨ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਦਾਨਮਿਤ੍ਯਭਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ 'ਦਾਨ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਵੈ ਵਿਤ੍ਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਂ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਧਨ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਵਿਮਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੌਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦਾਨਂ ਸਦ੍ਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਤਤ੍ ਕਾਮ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਚੇਤਸਾ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦਾਨਂ ਤਦ੍ ਵਿਮਲਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਮਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਹਿ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ ਤਾਰਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਯੋਗਯ ਪਾਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਦੀਯਤੇ ਯਦ੍ਧਿ ਨ ਤਦ੍ ਦਾਨਂ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੇਕਰ ਦਾਨ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਦਾਤਿ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਯਃ ਸ ਭੂਯੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਤੋ ऽਧਿਕਮ੍
ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮਮੇਵਾਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਮਨ ਨਾਲ,
ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਚਯੇਦ੍ ਵਾ ਸ੍ਵ੍ਯਂ ਵਦੇਤ੍
ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਠ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂ ਆਪ ਪਾਠ ਕਰੇ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਯਾਤ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਜਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਵਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ,
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਚਿਦ੍ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।