ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਃ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵਰ੍ਤਨਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਦੁਜਾਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਦੇ ਢੰਗ ਸੁਣੋ।
ਕੁਸੀਦਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੋਤਾਸ੍ਵਯਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਧਾਰ, ਖੇਤੀ ਤੇ ਵਪਾਰ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਪਤ੍ਕਲ੍ਪੋ ਹ੍ਯਂ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੋ ਮੁਖ੍ਯ ਇष੍ਯਤੇ
ਇਹ ਢੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸੀਬਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕष੍ਟਾ ਪਾਪੀਯਸੀ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਕੁਸੀਦਂ ਤਦ੍ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਧਾਰ ਦੇਣਾ ਕਠਿਨ ਤੇ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਤੇਤ ਵਰ੍ਤਨੇਨਾਪਦਿ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸੀਬਤ ਵੇਲੇ ਹੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਥਞ੍ਚਨ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍षਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤੇ ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਦੋषਂ ਸ਼ਮਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਾਗਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕृषਿਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਤੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੇਤੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਕृषੀਵਲੋ ਨ ਦੋषੇਣ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦਾ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਲ੍ਪਾਦਯਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਬਹਵੋ ਵृਤ੍ਤਿਹੇਤਵਃ
ਵਿਦਿਆ, ਹُنਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਦੇ ਢੰਗ ਹਨ।
ਸ਼ਿਲੋਞ੍ਛੇ ਤਸ੍ਯ ਕਥਿਤੇ ਦ੍ਵੇ ਵृਤ੍ਤੀ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ
ਸ਼ਿਲੋਛ ਤੇ ਉਛਿਣ — ਇਹ ਦੋ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਅਯਾਚਿਤਂ ਸ੍ਯਾਦਮृਤਂ ਮृਤਂ ਭੇਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਯਾਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਖਾਣਾ ਬਿਨਾ ਮੰਗੇ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹੈਹਿਕੋ ਵਾਪਿ ਭਵੇਦਸ਼੍ਵਸ੍ਤਨਿਕ ਏਵ ਚ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ ਪਰਃ ਪਰੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਧਰ੍ਮਤੋ ਲੋਕਜਿਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮੇਕਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਤ੍ਰੇਣ ਜੀਵਤਿ
ਦੋ ਨਾਲ ਇੱਕ, ਪਰ ਚੌਥਾ ਬ੍ਰਹਮਸਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟੀਃ ਪਾਰ੍ਵਾਯਣਾਨ੍ਤੀਯਾਃ ਕੇਵਲਾ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ ਸਦਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਪੂਰਬ-ਆਯਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹ੍ਮਾਮਸ਼ਠਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਜੀਵੇਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਜੀਵਿਕਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਵਿਧੀ ਸਿੱਧੀ, ਬਿਨਾ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਾਚਯੇਦ੍ ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਨ ਤृਪ੍ਯੇਤ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤਃ
ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੰਗ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਵੋ।
ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤृਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ੁਨਾਂ ਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਸੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਜੂਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਧਰ੍ਮਾਵਿਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਮਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਨੇਤਰਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਥਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੈ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਧਨ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਦਾਨਮਿਤ੍ਯਭਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ 'ਦਾਨ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਵੈ ਵਿਤ੍ਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਂ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਧਨ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਵਿਮਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੌਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦਾਨਂ ਸਦ੍ਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਤਤ੍ ਕਾਮ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਚੇਤਸਾ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦਾਨਂ ਤਦ੍ ਵਿਮਲਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਮਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।