ਤਤੋ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਤੁ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਮੌਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨੁਪਵੀਤੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਜਨੇਉ ਖੱਬੇ ਕੰਧੇ ਤੇ ਪਾ ਕੇ, ਇੱਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।
ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੌਕਾਂ ਤੇ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੇ ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਾਤृਗਣਂ ਕੂਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਰਯਂ ਬੁਧਃ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਹਿਂਸਾਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ
ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਤੇषੁ ਵਾਥ ਜਾਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ—
ਨਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਹਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਮਨਸਾਪਿਚ
ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸ਼ੁष੍ਕਾਨ੍ਨੇਨ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਵੈਤਾਨਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਤਥਾ
ਉਹ ਵੈਤਾਨ ਯਜਨ ਸੁੱਕੀ ਰੋਟੀ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰੇ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਪਞ੍ਚਮੇ ਵਾਹ੍ਨਿ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਕਥਿਤੋ ਬੁਧੈਃ
ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੂਤਕਂ ਸੂਤਿਕਾਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਣਾਂ ਪੁਨਃ
ਜਨਮ ਜਾਂ ਜਣੇ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾਵਾਂ ਫਿਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਮਾਤਾ ਦਸ਼ਾਹਤਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਛੋਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਧ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੇਕਦਿਨੈਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਮਨੁ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਜੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯਥੇष੍ਟਾਚਰਣਸ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਰਣਾਨ੍ਤਮਸ਼ੌਵਕਮ੍
ਜੋ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਮੌਤ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਾਹਕਮ੍
ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ ਦਿਨਾਂ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋ ਯਦਿ ਹ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਦੂਜੇ ਲਈ, ਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਦਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਗੁਣੌ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੌਪਨਯਨਾਤ੍ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਉਪਨਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਪੀੰਡਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸੂਤਕਂ ਤਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਏਵ ਚ
ਮਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੋਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਾਹਾਦੇਕਾਹਂ ਸੋਦਰੋ ਯਦਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਭਰਾ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਨਾਂ ਚੈਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਯਦਿ ਤੇ ऽਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਰ੍ਗੁਣਾਃ
ਸਪੀੰਡਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਗੁਣਿਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿषਮਂ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਗੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਂ ਮੁੜ ਅਣਨਿਯਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਮਾਸਸਮੈਸ੍ਤਾਸਾਮਸ਼ੌਚਂ ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤ੍ਰਾਵਾਚ੍ਚ ਵਾ ਤਤਃ
ਜੋ ਪਰਵਾਰਕ ਲੋਕ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥੇष੍ਟਾਚਰਣੇ ਜ੍ਞਾਤੌ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।
ਸ਼ੇषੇਣੈਵ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰਹਃ ਸ਼ੇषੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਘਵृਦ੍ਧਿਮਦਾਸ਼ੌਚਮੂਰ੍ਘ੍ਵਂ ਚੇਤ੍ ਤੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਅਗਲੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਘਵृਦ੍ਧਿਮਦਾਸ਼ੌਚਂ ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਵਦਪ੍ਰਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਾਵਚ੍ਛੇषਃ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਆਖਰੀ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ੁਚਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।