ਤਿਲੋਦਕੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇੱਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਵਾਪਿ ਪਿਤਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੇषਾਂ ਚੈਕੇ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਕਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੀ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਣ।
ਯੋ ਯਸ੍ਯ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਂ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇਨ ਤੁ
ਜਿਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਨ ਜੀਵਨ੍ਤਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦਦਾਤਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਉਂਦੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ऋਕ੍ਯਾਦਰ੍ਧਂ ਸਮਾਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿਯੋਗੋਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਯਦਿ
ਜੇ ਨਿਯੋਗ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆ-ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹੱਕ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬੀਜਿਨੇ ਪਿਣ੍ਡਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਣੇ ਤੁ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਥਾ
ਪਿੰਡ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਕੀਰ੍ਤਯੇਦਥ ਚੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਬੀਜਿਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਣਂ ਤਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣਾ, ਫਿਰ ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ।
ਅਸ਼ੌਚੇ ਸ੍ਵੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਕਾਮ੍ਯਂ ਵੈ ਕਾਮਤਃ ਪੁਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਯਵੈਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤਿਲਕ੍ਰਿਯਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਜੌ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤਾਮਿਤਿ ਵਾਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਇਹ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ: 'ਸੁਭ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।'
ਤਤੋ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਤੁ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਮੌਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨੁਪਵੀਤੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਜਨੇਉ ਖੱਬੇ ਕੰਧੇ ਤੇ ਪਾ ਕੇ, ਇੱਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।
ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੌਕਾਂ ਤੇ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੇ ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਾਤृਗਣਂ ਕੂਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਤ੍ਰਯਂ ਬੁਧਃ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤਿੰਨ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਹਿਂਸਾਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ
ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਤੇषੁ ਵਾਥ ਜਾਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ—
ਨਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਹਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਮਨਸਾਪਿਚ
ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸ਼ੁष੍ਕਾਨ੍ਨੇਨ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਵੈਤਾਨਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਤਥਾ
ਉਹ ਵੈਤਾਨ ਯਜਨ ਸੁੱਕੀ ਰੋਟੀ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰੇ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਪਞ੍ਚਮੇ ਵਾਹ੍ਨਿ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਕਥਿਤੋ ਬੁਧੈਃ
ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੂਤਕਂ ਸੂਤਿਕਾਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਣਾਂ ਪੁਨਃ
ਜਨਮ ਜਾਂ ਜਣੇ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾਵਾਂ ਫਿਰ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਮਾਤਾ ਦਸ਼ਾਹਤਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਛੋਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਧ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੇਕਦਿਨੈਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਮਨੁ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਜੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਯਥੇष੍ਟਾਚਰਣਸ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਰਣਾਨ੍ਤਮਸ਼ੌਵਕਮ੍
ਜੋ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਮੌਤ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਾਹਕਮ੍
ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ ਦਿਨਾਂ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋ ਯਦਿ ਹ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਦੂਜੇ ਲਈ, ਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤਦਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਗੁਣੌ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਣ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੌਪਨਯਨਾਤ੍ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਉਪਨਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਪੀੰਡਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸੂਤਕਂ ਤਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਏਵ ਚ
ਮਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੋਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ਾਹਾਦੇਕਾਹਂ ਸੋਦਰੋ ਯਦਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ
ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਭਰਾ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।