ਸ੍ਵਾਮਿਭਿਸ੍ਤਦ੍ ਵਿਹਨ੍ਯੇਤ ਮੋਹਾਦ੍ ਯਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਵਾਮਿਕਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਨ ਹਿ ਤੇषੁ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਸੁਰੋਪਹਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਿਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਜੇਨ ਵਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿਲਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੋष੍ਯਪੇਯਸਮृਦ੍ਧਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਣ ਅਤੇ ਚੁਸਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਯਥਾਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਦ੍ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪਾਤ੍ਰੈਰੌਦੁਮ੍ਬਰੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਊਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਰਤ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਰੀਤ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਦ੍ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਚੁਸਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਦਰ੍ਭੋਪਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਅਸਨ ਲਗਾਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਅਸਨ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਰੱਖੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰੈਕਦਰ੍ਭਾਣਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਤਿਲੋਦਕੈਃ
ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਟਿੱਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਜਾਣ।
ਆਸਧ੍ਵਮਿਤਿ ਸਂਜਲ੍ਪਨ੍ ਆਸਨਾਸ੍ਤੇ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
‘ਬੈਠੋ’ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਅਸਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੱਖੇ।
ਏਕੈਕਂ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਮਾਤਾਮਹੇष੍ਵਪਿ
ਉਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਅਸਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਲਾਹੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੀ।
ਪਞ੍ਚੈਤਾਨ੍ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਹਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੇਹੇਤ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਧੇਰੇ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਤਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ੀਲਾਦਿਸਂਪਨ੍ਨਮਲਕ੍ਸ਼ਣਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਚਾਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਟ ਕਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਕਮਪਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕਾਮਂ ਤਮਪਿ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਪੂਜ੍ਯਾ ਹ੍ਯਤਿਥਯੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਕਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਦਾਤਾ ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਕਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਵੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਃ ਸ਼ੂਕਰਾਃ ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਦੂਰਤਃ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਸਮੇਂ ਮੁਰਗੇ, ਸੂਰ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਕਾषਾਯਵਸਨਂ ਪਾषਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨੀਲੇ ਜਾਂ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਹੀਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਦਾਮਭਿਃ ਸ਼ਿਰੋਵੇष੍ਟੈਰ੍ਧੂਪਵਾਸੋ ऽਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੱਗ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ,
ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, 'ਵਿਸ਼ਵ ਦੇਵਾਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ,
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਜਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਵੋ ऽਸੀਤਿ ਯਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੌ ਵੀ,
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਧੂਪਾਦੀਨਿ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਆਵਾਹਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤ੍ਯृਚਾ ਬੁਧਃ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ 'ਉਸ਼ੰਤਸਤਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵ੍ਯੋਦਕਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਤਿਲੋ ऽਸੀਤਿ ਤਿਲਾਂਸ੍ਤਥਾ
'ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਲ ਵੀ,
ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਮੇਤੇਨ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਰੱਖੇ।
ਕੁਰੁष੍ਵੇਤ੍ਯਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜੁਹੁਯਾਦੁਪਵੀਤਵਾਨ੍
'ਕਰੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤੁ ਹੋਮਵਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਹੋਮ ਵਾਂਗ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।