ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਥਾਨृਚੇ ਹਵਿਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਦਾਤਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਰਿਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।

ਤਾਵਤੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਾਨ੍ ਸ੍ਥੂਲਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯੋਗੁਡਾਨ੍

ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਮੋਟੇ ਗੋਲੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਤ੍ਰੈਤੇ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਹਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਭਵੇਦਾਸੁਰ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲੋਕ ਹਵਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਉਹ ਥਾਂ ਅਸੁਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ ਵੈ ਦੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਰ੍ਹਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿषੁ ਕਦਾਚਨ

ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਾੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।

ਬਧਬਨ੍ਧੋਪਜੀਵੀ ਚ षਡੇਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧਵਃ

ਜੋ ਕਤਲ ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਛੇ ਬਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਬੰਧੂ ਹਨ।

ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਾਯਿਣੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿषੁ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਾਃ

ਜੋ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਤ ਹਨ।

ਅਸਮਾਨਾਨ੍ ਯਾਜਯਨ੍ਤਿ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਜੋ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਾਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧੀਯਤੇ ਤਥਾ ਵੇਦਾਨ੍ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਤਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਾਪਾਲਿਕਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਪਾषਣ੍ਡਾ ਯੇ ਚ ਤਦ੍ਵਿਧਾਃ

ਕਾਪਾਲਿਕ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ, ਪਾਸ਼ੰਡ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਲੋਕ—

ਨ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍

ਉਸ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਾ ਇੱਥੇ ਨਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਦਿੰਦਾ।

ਮਿਥ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੀ ਚ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਝੂਠੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੰਕਤਿ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਦ੍ਧਪ੍ਰਜਨਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਤੇਨਃ ਕ੍ਲੀਬੋ ऽਥ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ

ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਚੋਰ, ਨਪੁੰਸਕ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ—

ਆਗਾਰਦਾਹੀ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਸੋਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਘਰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀ—

ਪੌਨਰ੍ਭਵਃ ਕੁਸੀਦੀ ਚ ਤਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ

ਪੁਨਰਵਿਵਾਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁਦਖੋਰ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ—

ਹੀਨਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗੋ ਹ੍ਯਵਕੀਰ੍ਣਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਵਿਅਰਥ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—

ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ ਪਿਸ਼ੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਨੁਵਰ੍ਤਕਃ

ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—

ਗੋਤ੍ਰਭਿਦ੍ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼ੌਚਸ਼੍ਚ ਕਾਣ੍ਡਸ੍ਪृष੍ਟਸ੍ਤਥੈਵ ਚ

ਗੋਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ, ਜਾਂ ਜੌ ਜਾਂ ਦੂਬ ਦੀ ਡੰਡੀ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ—

ਸਮੁਦ੍ਰਯਾਯੀ ਕृਤਹਾ ਤਥਾ ਸਮਯਭੇਦਕਃ

ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ—

ਦ੍ਵਿਜਨਿਨ੍ਦਾਰਤਸ਼੍ਚੈਤੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦਿਕਰ੍ਮਸੁ

ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ ਕੁਹਕਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ

ਜੋ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ—

ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਵਨਿਰਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦੂਰ ਰਹੋ।

ਮਹਾਯਜ੍ਞਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਃ

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾ-ਯਜਨਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਾਮਸੋ ਰਾਜਸਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਃ

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਾਮਸ ਜਾਂ ਰਾਜਸ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨਾਚਰਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ

ਜੋ ਨਿੰਦਤ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਦੂਰ ਰਹੋ।

ਸਂਨਿਪਾਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਾਧੁਭਿਃ ਸਂਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍

ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ।

ਅਸਂਭਵੇ ਪਰੇਦ੍ਯੁਰ੍ਵਾ ਯਥੋਕ੍ਤੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਤਾਨ੍

ਜੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ ਜੋ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪਤਨ੍ਤਿ ਮਨੋਜਵਾਃ

ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਚ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਾਯੁਭੂਤਾਸ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍

ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਸੇਯੁਰ੍ਨਿਯਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਾਃ

ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ।