ਅਮृਤੋਪਸ੍ਤਰਣਮਸੀਤ੍ਯਾਪੋਸ਼ਾਨਕ੍ਰਿਯਾਂ ਚਰੇਤ੍
‘ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਓਟ ਹੈਂ’ ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਪਾਨਾਯ ਤਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਾਨ ਲਈ, ਫਿਰ ਵਿਆਨ ਲਈ ਆਹਰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮੇਤੇषਾਂ ਜੁਹੁਯਾਦਾਤ੍ਮਨਿ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਹਰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਮਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ,
ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪੁਨਰਾਚਾਮੇਦਾਯਂ ਗੌਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ‘ਇਹ ਗਾਂ ਹੈ’ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਂ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਰਸੀਤ੍ਯਾਲਭੇਦ੍ ਹृਦਯਂ ਤਤਃ
‘ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਗੰਢ ਹੈਂ’ ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰਵਯੇਦ੍ ਹਸ੍ਤਜਲਮੂਰ੍ਧ੍ਵਹਸ੍ਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਡਿੱਗਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਉੱਚਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ।
ਅਥਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋਜਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਤਿ ਹਿ
ਫਿਰ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਪਰ੍ਨਾਨ੍ਤਰਾ ਵੈ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਭੋਜਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ।
ਗ੍ਰਹਕਾਲੇ ਚ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ ਤੁ ਮੁਕ੍ਤਯੋਃ
ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਗ੍ਰਹਣ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਮੁਕ੍ਤਯੋਰਸ੍ਤਙ੍ਗਤਯੋਰਦ੍ਯਾਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਜੇ ਗ੍ਰਹਣ ਮੁਕਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਡੁੱਬੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਜ੍ਞਸ਼ਿष੍ਟਾਦਨ੍ਦ੍ ਵਾ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵृਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯ ਚਾਧੀਤਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸਿਰਫ ਰੋਟੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੇਫਲ ਹੈ।
ਸੋਪਾਨਤ੍ਕਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਦਾਸੁਰਮ੍
ਜੋ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਹਿਨ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਅਸੁਰਕਾਰੀ ਸਮਝੋ।
ਨ ਚ ਭਿਨ੍ਨਾਸਨਗਤੋ ਨ ਸ਼ਯਾਨਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਟੁੱਟੇ ਆਸਣ ਤੇ, ਲੇਟ ਕੇ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਘृਤਮਾਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦਪਿ
ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਘੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਨ ਚਾਕਾਸ਼ੇ ਨ ਚ ਦੇਵਾਲਯਾਦਿषੁ
ਅੰਧੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਆਦਿ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਪਾਦੁਕਾਨਿਰ੍ਗਤੋ ऽਥ ਨ ਹਸਨ੍ ਵਿਲਪਨ੍ਨਪਿ
ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਹਿਨ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਜਾਂ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਵੇਦਾਰ੍ਥਾਨੁਪਬृਂਹਯੇਤ੍
ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸੀਨਸ੍ਤੁ ਜਪੇਦ੍ ਦੇਵੀਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਬੈਠ ਕੇ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਸਮੋ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਭृਤ੍ਯਬਾਨ੍ਧਵਜਨਃ ਸ੍ਵਪੇਚ੍ਛੁष੍ਕਪਦੋ ਨਿਸ਼ਿ
ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਕਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਚਾਕਾਸ਼ੇ ਨ ਨਗ੍ਨੋ ਵਾ ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਸਨੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਨੰਗਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਸਣ 'ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੌਂਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਨੁਵਂਸ਼ਂ ਨ ਪਾਲਾਸ਼ੇ ਸ਼ਯਨੇ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਅਨੁਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੌਂਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕृਤ੍ਯਜਾਤਮਪਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਤਬ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ ਕਾਕਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਤੁष੍ਟਯੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਕਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਪਰਾਹ੍ਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇਨਾਮਿषੇਣ ਚ
ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਸਾਫ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।