ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯਮਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਃ ਸੌਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਸ਼ਤਰੁਦਰੀਯ, ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ।
ਤਿष੍ਠਂਸ਼੍ਚੇਦੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋਰ੍ऽਕਂ ਜਪ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰਾਦੁਤ੍ਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਅਕਸ਼ਾ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਮਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਕਮ੍ਪਯੇਚ੍ਛਿਰੋਗ੍ਰੀਵਾਂ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਨੈਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਸਿਰ ਜਾਂ ਗਰਦਨ ਹਿਲਾਉਣੀ ਨਹੀਂ, ਦੰਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣੇ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸੁਸ਼ੁਭੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਪ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇੱਕਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਰੇਵ ਭਾषਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਜਪੇਤ੍ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਵੈ ਪਾਵਮਾਨੀਸ੍ਤੁ ਕਾਮਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਪਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਰੇ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਤੁ ਸ਼ੁਚੌ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਆਚਮ੍ਯ ਚ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਾਚਰੇਤ੍
ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵਧਿਆ ਕਰੇ।
ਅਦਾਵੋਙ੍ਕਾਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਮੋ ऽਨ੍ਤੇ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਵਃ
ਸ਼ੁਰੂ 'ਤੇ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ 'ਨਮੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਤਿਲੋਦਕੈਃ ਪਿਤॄਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਦੇਵਰ੍षੋਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ ਧੀਮਾਨੁਦਕਾਞ੍ਜਲਿਭਿਃ ਪਿਤਨ੍
ਬੁਧਿਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਭਾਵਤਃ
ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਜਣੇਉ ਸੱਜੇ ਕੰਧ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰਥਾਮ੍ਬੁਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਭਿਮਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਕ੍ਰੋਧਨੋ ऽਤ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਮਨਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਬਿਨਾ ਜਲਦੀ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਆਪੋ ਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਮਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਹੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਵੈ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਰੱਖੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਰਾਧਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਉਸ ਹਰੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਦृਸ਼ੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵੇਦੇषੂਕ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ
ਚਾਰਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਦਾਤ੍ਮਾ ਤਨ੍ਮਨਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, 'ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ।
ਆਰਾਧਯੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਭਾਵਪੂਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਈਸ਼ਾਨੇਨਾਥ ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਨ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ਼ਾਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍
'ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਏ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵਰਤੇ।
ਨਿਵੇਦਯੀਤ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਿਤੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੀਤ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵ੍ਯੋਮਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਗृਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਚ ਪਞ੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਯਜਨ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਯਜ੍ਞਂ ਵੈ ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਾਚਰੇਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਾਠ-ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਪੁਞ੍ਜੇ ਸਮਾਸੀਨਃ ਕੁਸ਼ਪਾਣਿਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਡੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ,
ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਦੇਵਯਜ੍ਞਃ ਸ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।