ਪੁਰੁषਃ ਸਨ੍ਮਹੋ ऽਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਕਪਰ੍ਦਿਨਮ੍
ਸੱਚੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਕਪਾਰਧੀਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾਪਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਮੁਮਾਯਾਃ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਲੋਹਿਤਾਯ ਭਰ੍ਗਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਭਰਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਗृਹੇ ਗੁਪ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅਸਲ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਭੀਮਂ ਨਰਨਾਰੀਸ਼ਰੀਰਿਣਮ੍
ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਿਆਨਕ, ਜੋ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਉਗ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਤਾਯ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਉਗਰ, ਸਭ ਦੇ ਭਗਤ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ऽਥ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸੂਰ੍ਯਹृਦਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੁ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਸੂਰਯ-ਹਿਰਦਯ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮृषਿਸਙ੍ਘੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਵਿਹ੍ਨਿਂ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹੁਯਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਜੁਹੁਯੁਰ੍ਵਾ ਯਤਾਵਿਧਿ
ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਯਮਾਨਸੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸੰਯਮਿਤ ਹੋਣ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਮੁਤ੍ਰੇਹ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਇੱਥੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੁष੍ਪਾਦਿਕਂ ਤੇषਾਂ ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਭਿਵਾਦਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ।
ਵੈਦਿਕਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਗਮਾਨ੍ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਵੇਸ਼ਿषਤਃ
ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਵੇਦਕ ਗ੍ਰੰਥ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸਾਧਯੇਦ੍ ਵਿਵਿਧਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ ਕੁਸ਼ਤਿਲਾਨ੍ ਗੋਮਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੇਵ ਚ
ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ, ਤਿਲ ਤੇ ਸਾਫ ਗੋ-ਮਯ —
ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਰ੍ਤਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਵਣੇषੁ ਚ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਖੱਡਾਂ ਜਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ ਵਾਸਂਭਵੇ ਪੁਨਃ
ਪੰਜ ਗੋਲੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਮੁੜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧਸ਼੍ਚ ਤਿਸृਭਿਃ ਕਾਯਂ ਪਾਦੌ षਡ੍ਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇਠਾਂ ਤਿੰਨ ਨਾਲ; ਸਰੀਰ ਤੇ ਪੈਰ ਛੇ ਨਾਲ, ਇਵੇਂ ਹੀ।
ਗੋਮਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਤ੍ ਤੇਨਾਙ੍ਗਂ ਲੇਪਯੇਤ੍ ਤਤਃ
ਗੋ-ਮਯ ਦਾ ਇਹੀ ਮਾਪ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਾਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵਪੂਤਸ੍ਤਦਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਮਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪੁਨਰਾਚਾਮੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁੜ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰ ਆਪੋ ਜ੍ਯੋਤੀ ਰਸੋ ऽਮृਤਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਸ਼ਟ-ਕਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਾਣੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਚਾਨਣ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਅਮਰਤਾ ਹੈਂ।