ਕੁਰਰਂ ਚ ਚਕੋਰਂ ਚ ਜਾਲਪਾਦਂ ਚ ਕੋਕਿਲਮ੍
ਕੁਰਰਾ, ਚਕੋਰਾ, ਜਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਕੋਕਿਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕਪੋਤਂ ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਚੈਵ ਗ੍ਰਾਮਕੁਕ੍ਕੁਟਮੇਵ ਚ
ਕਬੂਤਰ, ਟਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਕੜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ृਗਾਲਂ ਮਰ੍ਕਟਂ ਚੈਵ ਗਰ੍ਦਭਂ ਚ ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਗਿੱਦੜ, ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਗਧਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਲੇਚਰਾਨ੍ ਸ੍ਥਲਚਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਧਾਰਣਾ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਨਖਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਿਜਾਪਤਿਃ
ਮਨੂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜ ਨਖ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਵਾਧ੍ਰੀਣਸਂ ਬਕਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੀਨਹਂਸਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਵਾਦਰੀਣ ਪੰਛੀ, ਬਗਲਾ ਤੇ ਮਛਲੀ ਖਾਣ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਮਛਲੀਆਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਖਾਣ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਵਿਧਿ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਚਾਤ੍ਯਯੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਔषਧਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਤੌ ਵਾ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍
ਦਵਾਈ ਲਈ, ਜਾਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਯਜਨ ਲਈ, ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁਰੋਮਾਣਿ ਤਾਵਤੋ ਨਰਕਾਨ੍ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿੰਨੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰੋਮ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਮਨਾਲੋਕ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਦ੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮਦਿਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਕਰ੍ਮਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਭਾष੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿਲਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਨਾਧਿਕਾਰੀ ਭਵੇਤ੍ ਤਾਵਦ੍ ਯਾਵਦ੍ ਤਨ੍ਨ ਜਹਾਤ੍ਯਧਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਪੇਯਾਨਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੈ ਤਥਾ ਚੇਦ੍ ਯਾਤਿ ਰੌਰਵਮ੍
ਜੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵਾਖਿਲਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ ਵਿਧਿਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਯਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਤਦੁਦ੍ਭੂਤਂ ਧ੍ਯਾਯੀਤ ਮਨਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਕਾਯਾ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਪਜੇ ਮਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਨਾਯਾਨ੍ਨਦੀषੁ ਸੁਦ੍ਧਾਸੁ ਸ਼ੌਚਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮृषਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਨੈਵਾਚਰੇਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਅਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦਿਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪਾਪਾਨਿ ਪੂਯਨ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਹੋਮੇ ਜਪ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਵਨ ਤੇ ਜਪ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਾਸਸਾ ਵਾਥ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਕਾਪਿਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨਾ ਕਾਪਿਲਿਕ ਸ਼ੁਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਾਦੀਨਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤੌ ਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮ ਆਦਿ ਸਨਾਨ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਯੌਗਿਕਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ षੋਢਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰੁਣ ਅਤੇ ਯੋਗਿਕ ਸਨਾਨ ਵੀ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਪਾਦਮਸ੍ਤਕਾਦ੍ਦੇਹਧੂਲਨਮ੍
ਆਗਨ ਸਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸਾਤਪਵਰ੍षੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸਨਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੌਗਿਕਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯੋਗੋ ਵਿष੍ਣੁਵਿਚਿਨ੍ਤਨਮ੍
ਯੋਗਿਕ ਸਨਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।