ਵृਥਾਪਾਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਾਵਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ, ਜਾਂ ਸਸੁਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ਯੋਗ ਹੈ।
ਕਾਰੁਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਵਿਦ੍ਧਪ੍ਰਜਨਨਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪਰਿਵਿਤ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਘਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ।
ਗੁਰੋਰਪਿ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਦਾ ਵੀ ਖਾਣਾ, ਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਨਾਨਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਇਹ ਖਾਣੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਯੋਗ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਪਣਂ ਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਖਾਣੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਚੈਵ ਤੈਲਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਪਿੰਨਿਆਕ ਅਤੇ ਤੇਲ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਲਾਣ੍ਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਲਯਂ ਸੁਮੁਖਂ ਚੈਵ ਕਵਕਾਨਿ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਮੁਰਝਾਈ ਹੋਈ ਜਾਂ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਖੁੰਬ ਅਤੇ ਫੰਗਸ ਵੀ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਦੁਮ੍ਬਰਮਲਾਬੁਂ ਚ ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਦੁੰਬਰ ਦਾ ਫਲ ਜਾਂ ਲੌਕੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪਾਕृਤਮਾਂਸਂ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ
ਕੱਚਾ ਮਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੀਪਂ ਕਪਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨੀਪ, ਕਪਿੱਥ ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤਿਲਸਂਬਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਧਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਿਆ ਦਹੀਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਦੁष੍ਟਂ ਭਾਵਦੁष੍ਟਮਸਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਲਿਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਘ੍ਰਾਤਂ ਚ ਪੁਨਃ ਸਿਦ੍ਧਂ ਚਣ੍ਡਾਲਾਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਥਾ
ਕੁੱਤੇ ਵਲੋਂ ਸੁੰਘਿਆ, ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਵਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਚਿਤਂ ਪੁਰ੍ਯੁਂ षਿਤਂ ਪਰ੍ਯਾਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯੈਰਪ੍ਯਵਘ੍ਰਾਤਂ ਕੁष੍ਠਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ
ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਸੁੰਘਿਆ ਜਾਂ ਕੋੜ੍ਹੀ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲਬਦ੍ਵਾਸਸਾ ਵਾਪਿ ਪਰਵਾਸੋ ऽਥ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਕਂ ਸਨ੍ਧਿਨੀਕ੍ਸ਼ੀਰਮਪੇਯਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭੇਡ ਦਾ ਦੂਧ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਬੱਝੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਦੂਧ ਪੀਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਰਰਂ ਚ ਚਕੋਰਂ ਚ ਜਾਲਪਾਦਂ ਚ ਕੋਕਿਲਮ੍
ਕੁਰਰਾ, ਚਕੋਰਾ, ਜਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਕੋਕਿਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕਪੋਤਂ ਟਿਟ੍ਟਿਭਂ ਚੈਵ ਗ੍ਰਾਮਕੁਕ੍ਕੁਟਮੇਵ ਚ
ਕਬੂਤਰ, ਟਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਕੜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ृਗਾਲਂ ਮਰ੍ਕਟਂ ਚੈਵ ਗਰ੍ਦਭਂ ਚ ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਗਿੱਦੜ, ਰਿਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਗਧਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਲੇਚਰਾਨ੍ ਸ੍ਥਲਚਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਧਾਰਣਾ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਨਖਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਿਜਾਪਤਿਃ
ਮਨੂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜ ਨਖ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਵਾਧ੍ਰੀਣਸਂ ਬਕਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੀਨਹਂਸਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਵਾਦਰੀਣ ਪੰਛੀ, ਬਗਲਾ ਤੇ ਮਛਲੀ ਖਾਣ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਮਛਲੀਆਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਖਾਣ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਵਿਧਿ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਚਾਤ੍ਯਯੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਔषਧਾਰ੍ਥਮਸ਼ਕ੍ਤੌ ਵਾ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍
ਦਵਾਈ ਲਈ, ਜਾਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਯਜਨ ਲਈ, ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।