ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹ੍ਯਨਾਪਦਿ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਨੇਵ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮृਤਃ ਸ਼੍ਵਾ ਚਾਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨੇਨੋਦਰਸ੍ਥੇਨ ਮृਤਸ੍ਤਦ੍ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਪੇਟ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਖਾਣੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਣਾਨ੍ਨਂ ਗਣਿਕਾਨ੍ਨਂ ਚ षਣ੍ਢਾਨ੍ਨਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ, ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਹਕਾਰਾਨ੍ਨਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਨਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗਾਇਕਾਂ, ਲੋਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਨਰ੍ਭਵਚ੍ਛਤ੍ਰਿਕਯੋਰਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚੋ।
ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾ ਦਣ੍ਡਿਕਸ੍ਯ ਚ
ਡਾਕਟਰ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਵਪਾਕਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚੋ।
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਕਦਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਿਨਃ
ਕੰਜੂਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ।
ਭੀਤਸ੍ਯ ਰੁਦਿਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਮਵਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੁਤਮ੍
ਡਰੇ ਹੋਏ, ਰੋਏ ਹੋਏ, ਬਦਨਾਮ ਹੋਏ ਜਾਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਵृਥਾਪਾਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਾਵਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ, ਜਾਂ ਸਸੁਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ਯੋਗ ਹੈ।
ਕਾਰੁਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ।
ਵਿਦ੍ਧਪ੍ਰਜਨਨਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪਰਿਵਿਤ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਘਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ।
ਗੁਰੋਰਪਿ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਦਾ ਵੀ ਖਾਣਾ, ਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਨਾਨਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਇਹ ਖਾਣੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਯੋਗ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਪਣਂ ਬੁਧੈਃ
ਇਹ ਖਾਣੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਚੈਵ ਤੈਲਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਪਿੰਨਿਆਕ ਅਤੇ ਤੇਲ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਲਾਣ੍ਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਲਯਂ ਸੁਮੁਖਂ ਚੈਵ ਕਵਕਾਨਿ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਮੁਰਝਾਈ ਹੋਈ ਜਾਂ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਖੁੰਬ ਅਤੇ ਫੰਗਸ ਵੀ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਦੁਮ੍ਬਰਮਲਾਬੁਂ ਚ ਜਗ੍ਧ੍ਵਾ ਪਤਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਦੁੰਬਰ ਦਾ ਫਲ ਜਾਂ ਲੌਕੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪਾਕृਤਮਾਂਸਂ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ
ਕੱਚਾ ਮਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੀਪਂ ਕਪਿਤ੍ਥਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨੀਪ, ਕਪਿੱਥ ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਫਲ ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਤਿਲਸਂਬਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਧਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿਲ ਮਿਲਿਆ ਦਹੀਂ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਦੁष੍ਟਂ ਭਾਵਦੁष੍ਟਮਸਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਲਿਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਘ੍ਰਾਤਂ ਚ ਪੁਨਃ ਸਿਦ੍ਧਂ ਚਣ੍ਡਾਲਾਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤਥਾ
ਕੁੱਤੇ ਵਲੋਂ ਸੁੰਘਿਆ, ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਵਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਚਿਤਂ ਪੁਰ੍ਯੁਂ षਿਤਂ ਪਰ੍ਯਾਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯੈਰਪ੍ਯਵਘ੍ਰਾਤਂ ਕੁष੍ਠਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ
ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਸੁੰਘਿਆ ਜਾਂ ਕੋੜ੍ਹੀ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲਬਦ੍ਵਾਸਸਾ ਵਾਪਿ ਪਰਵਾਸੋ ऽਥ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਛੂਹਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਕਂ ਸਨ੍ਧਿਨੀਕ੍ਸ਼ੀਰਮਪੇਯਂ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭੇਡ ਦਾ ਦੂਧ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਬੱਝੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਦੂਧ ਪੀਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।