ਨ ਲੌਕਿਕੈਃ ਸ੍ਤਵੈਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੋषਯੇਦ੍ ਬਾਹ੍ਯਜੈਰਪਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕੀ ਗੀਤਾਂ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਃ ਸਂਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਨਗ੍ਨਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਨਖਰੋਮਾਣਿ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਪ੍ਤਂ ਨ ਬੋਧਯੇਤ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲ, ਨਖ ਜਾਂ ਰੋਮ ਨਹੀਂ ਕੱਟਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੈਕਃ ਸੁਪ੍ਯਾਚ੍ਛੂਨ੍ਯਗृਹੇ ਸ੍ਵਯਂ ਨੋਪਾਨਹੌ ਹਰੇਤ੍
ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਪਾਦਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਾਦੇਨੈਵ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਗੁਰੁਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਾ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ—
ਬਹਿਰ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਣਂ ਚੈਵ ਨ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰੀਰਕ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਉਭਯੋਃ ਸਂਧ੍ਯਯੋਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਮੱਧ ਦਿਨ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚਾਸਨਂ ਪਦਾ ਵਾਪਿ ਨ ਦੇਵਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਆਸਨ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਵਗਾਹੇਦਗਾਧਾਮ੍ਬੁ ਧਾਰਯੇਨ੍ਨਾਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ
ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਤ੍ਤਰੇਦਨੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਨਾਪ੍ਸੁ ਰੇਤਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਉਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀਰਯ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚੈਤ੍ਯਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਵੈ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਪ੍ਸੁ ष੍ਠੀਵਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਥੂਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤੁषਾਙ੍ਗਾਰਕਰੀषਂ ਵਾ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਚੂਹ, ਅੰਗਾਰ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਨਂ ਪਾਦਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮੁਖੇਨ ਨ ਧਮੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਫੂਕ ਮਾਰਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੌ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਗ੍ਨਿਂ ਨਾਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯੇਤ੍ ਤਥਾ
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੁਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਪਣ੍ਯਂ ਕੂਟਪਣ੍ਯਂ ਵਾ ਵਿਕ੍ਰਯੇ ਨ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਨਕਲੀ ਜਾਂ ਅਣਉਪਯੋਗ ਵਸਤੂਆਂ ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣੀਆਂ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨੋਦਕਸ੍ਥਾਨੇ ਸੀਮਾਨ੍ਤਂ ਵਾ ਕृषੇਨ੍ਨ ਤੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੱਦਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਵ੍ਯਾਲਾਨ੍ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਨਾਵਬੋਧਯੇਤ੍
ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਗृਹਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਾਵਘਟ੍ਟਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਭਿਖ ਲਈ ਠੋਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਿਗृਹ੍ਯ ਵਾਦਂ ਕੁਦ੍ਵਾਰਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਗਲਤ ਦਰਵਾਜੇ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਵੀ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਮਗ੍ਨਿਂ ਨੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨਾਪ੍ਸੁ ਚਿਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੁਖੇ ਨੈਵ ਧਮੇਦਗ੍ਨਿਂ ਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ
ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੂਕ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ ਸੀ।
ਨੈਕਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ ਸਭਾਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮਵਾਯਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਵੀਜਯੇਦ੍ ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨ ਦੇਵਾਯਤਨੇ ਸ੍ਵਪੇਤ੍
ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਦੂषਿਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਪਤਿਤੇਨ ਵਾ
ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਜਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਗ੍ਨਿਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੀਨਾਮਨ੍ਤਰੇਣ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਅੱਗ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਦ੍ ਯੋਗਿਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਾਯਤੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ ਕਾਮਤਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਗੋਰਪਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਙ੍ਗਾਰਭਸ੍ਮਕੇਸ਼ਾਦਿष੍ਵਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਗਾਰ, ਰਾਖ ਜਾਂ ਵਾਲ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਨਾਪੇਯਂ ਚ ਪਿਬੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਏ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਣਉਪਯੋਗ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਪੀਵੇ।