ਪਰਸ੍ਮੈ ਕਥਯੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਿ ਪਰੇषਾਂ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਦਕ੍ਯਾਮਭਿਭਾषੇਤ ਨਾਸ਼ੁਚਿਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ।
ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਾਂ ਦੇਵਨਿਨ੍ਦਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਦ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇष੍ਵਿਹ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੋਬਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਰੌਰਵੇ ਪਚ੍ਯਤੇ ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣੌ ਪਿਧਾਯ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਚੈਤਾਨਵਲੋਕਯੇਤ੍
ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਤੱਕੋ।
ਵਿਵਾਦਂ ਸ੍ਵਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵੈ ਕਦਾਚਨ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਕਰੋ।
ਸਤੇਨਤੁਲ੍ਯਦੋषਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਰ੍ਦੇषਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਆਦਮੀ ਆਪ ਹੀ ਉਤਨਾ ਦੋਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਸ਼ੂਨ੍ਘ੍ਨਿਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਂਸਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟਂ ਵਿਸ਼ੋਧਨਂ ਵृਦ੍ਧੈਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਂਸਨੇ
ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ੁਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਿਰੋਹਿਤਂ ਵਾਸਸਾ ਵਾ ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਗਾਮਿਨਮ੍
ਜੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਸ਼ੁਚਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਾਦੀਨ੍ ਗ੍ਰਹਾਨਾਲੋਕਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਣ, ਚੰਦ, ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਭਿਭਾषੇਤ ਚ ਪਰਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਵਾਵਗੁਣ੍ਠਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਉੱਚਿਸਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨਾਮੁਕ੍ਤਬਨ੍ਧਨਾਙ੍ਗਾਂ ਵਾ ਨੋਨ੍ਮਤ੍ਤਂ ਮਤ੍ਤਮੇਵ ਵਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਖੁੱਲੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜੋ ਪਾਗਲ ਜਾਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਵਨ੍ਤੀਂ ਜृਮ੍ਭਮਾਣਾਂ ਵਾ ਨਾਸਨਸ੍ਥਾਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਛੀਂਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਜੰਭਾਈ ਲੈ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਲਙ੍ਘਯੇਚ੍ਚ ਮੂਤ੍ਰਂ ਵਾ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਮੂਤਰ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਵਾ ਮਧੁ ਘृਤਂ ਨ ਚ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਹਵਿਃ
ਉੱਚਿਸਟ ਭੋਜਨ, ਮਧੂ, ਘੀ ਜਾਂ ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਚ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਦ੍ਵੇषਂ ਰਾਗਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਲਗਾਵਟ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਈਰ੍ष੍ਯਾਂ ਮਦਂ ਤਥਾ ਸ਼ੋਕਂ ਮੋਹਂ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਈਰਖਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਦੁਖ ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਹੀਨਾਨੁਪਸੇਵੇਤ ਨ ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਤੀਨ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਤਿੱਖੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਸਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਾ ਸ਼ਪੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਨਦੀषੁ ਨਦੀਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਨਦੀ ਨੂੰ 'ਨਦੀ' ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਪਹਾੜ ਨੂੰ 'ਪਹਾੜ' ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ।
ਨਾਵਗਾਹੇਦਪੋ ਨਗ੍ਨੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਨਾਤਿਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਪਦਾ
ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਰੋਮਾਣਿ ਚ ਰਹਸ੍ਯਾਨਿ ਨਾਸ਼ਿष੍ਟੇਨ ਸਹ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿੱਥੇ ਵਾਲ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦਿਖਦੇ ਹੋਣ।
ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੋਦਰਚਾਪਲ੍ਯਂ ਨ ਚ ਸ਼੍ਰਵਣਯੋਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ, ਪੇਟ ਜਾਂ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਨਾਭਿਹਨ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣਿਨਾ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਜਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭਾषਾਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨਾਕਰ੍षੇਚ੍ਚ ਪਦਾਸਨਮ੍
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਨ ਨਹੀਂ ਘਸੀਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਮਰ੍ਦਨਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਨਾਕਸ੍ਮਾਦੇਵ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਲਿਸ਼ ਕਰੇ, ਪਰ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਨृਤ੍ਯੇਦਥਵਾ ਗਾਯੇਨ੍ਨ ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾਦਯੇਤ੍
ਨਾਚਣਾ, ਗਾਉਣਾ ਜਾਂ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।