ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮੰਗਤਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਾ ਨਾਪਹਰੇਦਾਪਦ੍ਯਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਪਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਦਾ ਪਰਿਹਰੇਤ੍ ਤਤਃ
ਰੱਬੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਦਤ੍ਤਾਦਾਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੈਣਾ ਚੋਰੀ ਹੈ — ਇਹ ਗੱਲ ਮਨੁ ਨੇ ਆਖੀ ਸੀ।
ਨੈਕਸ੍ਮਾਦੇਵ ਨਿਯਤਮਨਨੁਜ੍ਞਾਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਤੋਂ, ਬਿਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ, ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕੇਵਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਲਈ ਹੀ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤੈਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤੇ ਹੀ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਦਮ੍ਭਨਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਪ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਛਦ੍ਮਨਾਚਰਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਵ੍ਰਤ ਫਰੇਬ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਲਿਙ੍ਗਿਨਾਂ ਹਰੇਦੇਨਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਾਪੀ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਨ੍ ਵਾਙ੍ਮਾਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਨਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੰਚਰਾਤਰ ਜਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਮੱਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਮੂੰਹੋਂ ਵੀ, ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦ੍ਵਿਜਨਿਨ੍ਦਾਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਸਾਪਿ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਤਤੇ ਜਨ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਪਵਾਦੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੋਟਿਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ, ਅਥੇਇਤ ਦਾ ਪਾਪ, ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯਕੁਲਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁਟੰਬ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਣਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯਕੁਲਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਬਦਸਲੂਕੀ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕੁਟੰਬ ਅਣਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਰੌਤਧਰ੍ਮਾਚਰਣਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਕੁਲਮ੍
ਜੋ ਪਰਚੀਤ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਹਿਤਾਚਾਰਹੀਨੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਕੁਲਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਨੇ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਵਸੇਨ੍ਨ ਪਾषਣ੍ਡਜਨੈਰ੍ਵृਤੇ
ਨਾਹ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿੱਥੇ ਨੀਚ ਲੋਕ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਝੂਠੇ ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਤੇ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਯੋਰ੍ਦੇਸ਼ਂ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨਿਵਸੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾ ਨਿਵਸੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨਿਵਸੇਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਤ੍ਯਜਗ੍ਰਾਮਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜਾਂ ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਮੂਰ੍ਖੈਰ੍ਨਾਵਲਿਪ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਭਿਃ
ਮੂਰਖਾਂ, ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ, ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਨੀਚਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਾਜਨਾਧ੍ਯਾਪਨੇ ਯੋਨਿਸ੍ਤਥੈਵ ਸਹਭੋਜਨਮ੍
ਹਵਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ—
ਏਕਾਦਸ਼ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾ ਦੋषਾਃ ਸਾਙ੍ਕਰ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ
ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਙ੍ਕਰ੍ਯਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਨਾ ਕृਤਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਹੱਦ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸ੍ਤਮ੍ਭਮਾਰ੍ਗੇਣ षਡ੍ਭਿਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਭਿਦ੍ਯਤੇ
ਕਤਾਰ ਛੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਥੰਮ੍ਹ ਜਾਂ ਰਾਹ ਨਾਲ।
ਨ ਸਂਵਦੇਤ੍ ਸੂਤਕੇ ਚ ਨ ਕਞ੍ਚਿਨ੍ਮਰ੍ਮਣਿ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਸੂਤਕ ਸਮੇਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਥਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।