ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਿੱਧਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਗਿਆਨ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਯਜ੍ਞਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਅਤੁੱਟ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਦੇਹਂ ਵਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਃ
ਦੇਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ।
ਨ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਂ ਕਾਮਮਰ੍ਥਂ ਵਾ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵੋ ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਧਰਮ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਹੈ।
ਨ ਵੇਦਦੇਵਤਾਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤੈਸ਼੍ਚ ਨ ਸਂਵਸੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਹਿਤਂ ਨਾਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਸ੍ਤੇਨਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਹੀਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਕਦੇ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਰਸ੍ਯਾਪਹਰਞ੍ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਨਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਜੀਵ ਦੂਜੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨ੍ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਅਕਲਮੰਦ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਹਰਤ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮੰਗਤਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਂ ਵਾ ਨਾਪਹਰੇਦਾਪਦ੍ਯਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਪਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਦਾ ਪਰਿਹਰੇਤ੍ ਤਤਃ
ਰੱਬੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਦਤ੍ਤਾਦਾਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੈਣਾ ਚੋਰੀ ਹੈ — ਇਹ ਗੱਲ ਮਨੁ ਨੇ ਆਖੀ ਸੀ।
ਨੈਕਸ੍ਮਾਦੇਵ ਨਿਯਤਮਨਨੁਜ੍ਞਾਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਤੋਂ, ਬਿਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ, ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕੇਵਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਲਈ ਹੀ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤੈਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਤੇ ਹੀ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਦਮ੍ਭਨਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਪ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਛਦ੍ਮਨਾਚਰਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਵ੍ਰਤ ਫਰੇਬ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਲਿਙ੍ਗਿਨਾਂ ਹਰੇਦੇਨਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨੌ ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਾਪੀ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਨ੍ ਵਾਙ੍ਮਾਤ੍ਰੇਣਾਪਿ ਨਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੰਚਰਾਤਰ ਜਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਮੱਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਮੂੰਹੋਂ ਵੀ, ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦ੍ਵਿਜਨਿਨ੍ਦਾਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਸਾਪਿ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪਤਤੇ ਜਨ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਪਵਾਦੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੋਟਿਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ, ਅਥੇਇਤ ਦਾ ਪਾਪ, ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯਕੁਲਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁਟੰਬ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਣਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਲਾਨ੍ਯਕੁਲਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਬਦਸਲੂਕੀ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕੁਟੰਬ ਅਣਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਰੌਤਧਰ੍ਮਾਚਰਣਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਕੁਲਮ੍
ਜੋ ਪਰਚੀਤ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਹਿਤਾਚਾਰਹੀਨੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਕੁਲਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਨੇ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ ਨਿਵਸੇਨ੍ਨ ਪਾषਣ੍ਡਜਨੈਰ੍ਵृਤੇ
ਨਾਹ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿੱਥੇ ਨੀਚ ਲੋਕ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਝੂਠੇ ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਤੇ।