ਨ ਚੈਵਾਸ੍ਯਾਨੁਕੁਰ੍ਵੋਤ ਗਤਿਭਾषਣਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੈਠਕ, ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਰ੍ਣੈਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਧਾਤਵ੍ਯੌ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ ਕੰਨ ਢੱਕ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਵਾਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਸੀਤ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਲੇਪਨਂ ਨਿਤ੍ਯਮਙ੍ਗਾਨਾਂ ਵੈ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਕ੍ਰਮੇਦਾਸਨਂ ਚਾਸ੍ਯ ਛਾਯਾਦੀਨ੍ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੈਠਕ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਨਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਬਿਨਾਂ ਆਗਿਆ ਲਏ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਨਿਤ੍ਯਮਵਸ੍ਫੋਚਨਮੇਵ ਚ
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਥੂਕਣਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਸੀਤਾਧੋ ਗੁਰੋਃ ਕੂਰ੍ਚੇ ਫਲਕੇ ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਚਟਾਈ ਜਾਂ ਤਖਤੇ ਉੱਤੇ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਧਾਵਨ੍ਤਮਨੁਧਾਵੇਤ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਅਧਿਆਪਕ ਜਦੋਂ ਦੌੜੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੇ; ਜਦੋਂ ਚਲੇ, ਉਹ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਆਸੀਤ ਗੁਰੁਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਿਲਾਫਲਕਨੌषੁ ਚ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਨਾਲ ਪਥਰ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜੀਤ ਸਦਾ ਵਾਚਂ ਮਧੁਰਾਂ ਹਿਤਭਾषਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਚਾਞ੍ਚਨੋਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਧਾਰਣਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਤੇਲ ਲਾਉਣ, ਪੱਖਾ ਕਰਣ, ਜੁੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਫੜਨ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਪਰੋਪਘਾਤਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬਚੇ।
ਆਹਰੇਦ੍ ਯਾਵਦਰ੍ਥਾਨਿ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਚਾਹਰਹਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਜਾਵੇ।
ਅਨृਤ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ੋ ਸਤਤਂ ਭਵੇਦ੍ ਗੀਤਾਦਿਨਿਃ ਸ੍ਪृਹਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਚ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਚੇ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਆਦਿ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖੇ।
ਏਕਾਨ੍ਤਮਸ਼ੁਚਿਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯੈਰਭਿਭਾषਣਮ੍
ਉਹ ਗੰਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਕਲਾਪਕਰ੍षਣਸ੍ਨਾਨਂ ਨਾਚਰੇਦ੍ਧਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਕੁਸ਼ਤੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ।
ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਲੋਭਾਤ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤੇਨ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਮੋਹ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਦੀਤ ਯਤੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਨ ਤਂ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਤ੍ਪਥਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਮਨੁਸ੍ਤ੍ਯਾਗਂ ਸਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚਾਤਿਸृष੍ਟੋ ਗੁਰੁਣਾ ਸ੍ਵਾਨ੍ ਗੁਰੂਨਬਿਵਾਦਯੇਤ੍
ਜੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਤਿषੇਧਤ੍ਸੁ ਚਾਧਰ੍ਮਾਦ੍ਧਿਤਂ ਚੋਪਦਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਪਿ
ਜਦੋਂ ਮਨਾਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਬਨ੍ਧੁषੁ
ਉਸਤਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਉਸਤਾਦ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਅਧ੍ਯਾਪਯਨ੍ ਗੁਰੁਸੁਤੋ ਗੁਰੁਵਨ੍ਮਾਨਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਸਤਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਮੇਵ ਚ
ਉਸਤਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਅਸਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਭਿਵਾਦਨੈਃ
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਨ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਧਨਮ੍
ਉਸਤਾਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸਵਾਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਵਨ੍ਦਨਂ ਭੂਮ੍ਯਾਮਸਾਵਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਹੋ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।'
ਗੁਰੁਦਾਰੇषੁ ਕੁਰ੍ਵੋਤ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਉਸਤਾਦ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਵਤੀਰੇ ਵਿੱਚ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਵ ਸਮਾਸ੍ਤਾ ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਉਸਤਾਦ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸਤਾਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।