ਭੂਮੌ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਾਚਮ੍ਯਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਤੁ ਤਤ੍
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਤੇ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੌ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਾਚਮ੍ਯਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਤੁ ਤਤ੍
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਤੇ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਵਿਕਲ੍ਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਚਮੇਦਿਹ
ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਵਿਕਲਪ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਹਸ੍ਤੋ ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ
ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਠਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੀਜ਼ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਅਸ਼ੁਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਹ੍ਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਮੂਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ।
ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਮੂਤਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੌ ਚੈਵ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਚ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਗ ਵਿਚ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਤੇ, ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ-ਗੰਦ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਵਾ ਨ ਨਿਰ੍ਵਾਸਾ ਨ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮਸ੍ਤਕੇ
ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਛਾਂ ਦੇ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਸਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਗਰ੍ਤੇषੁ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਖੱਡਾਂ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਤੁਰਦਿਆਂ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨ ਵਿਲੇ ਵਾਪਿ ਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨ ਚਤੁष੍ਪਥੇ
ਖੇਤ ਵਿਚ, ਦਲਦਲ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਸੋਪਾਨਤ੍ਪਾਦੁਕੋ ਵਾ ਛਤ੍ਰੀ ਵਾ ਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਕੇ
ਸੀੜੀਆਂ ਤੇ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਾ ਕੇ, ਛਤਰੀ ਫੜ ਕੇ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਦੇਵਦੇਵਾਲਯਯੋਰਪਾਮਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਲਂ ਪ੍ਰਤਿਸੋਮਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਸ਼ੌਚਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰੁਦ੍ਧृਤੋਦਕੈਃ
ਸਾਫ ਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਨ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਨੋषਰਾਦ੍ ਦੇਸ਼ਾਚ੍ਛੌਚਸ਼ਿष੍ਟਾਂ ਪਰਸ੍ਯ ਚ
ਸੜਕਾਂ, ਸੁੱਕੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਪਾਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਤਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਹੂਤੋ ऽਧ੍ਯਯਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਜਦੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਵਿਦਿਆ ਅਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਚੋਕ੍ਤਃ ਸਨ੍ਨਾਸੀਤਾਭਿਮੁਖਂ ਗੁਰੋਃ
ਜਦੋਂ 'ਬੈਠੋ' ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਸੀਨੋ ਨ ਚ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਨਾ ਬੈਠਣਾ, ਨਾ ਖਾਣਾ, ਨਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੁਰੋਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿषਯੇ ਨ ਯਥੇष੍ਟਾਸਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਵਾਸ੍ਯਾਨੁਕੁਰ੍ਵੋਤ ਗਤਿਭਾषਣਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੈਠਕ, ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਰ੍ਣੈਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਧਾਤਵ੍ਯੌ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ ਕੰਨ ਢੱਕ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚੈਵਾਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਸੀਤ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਲੇਪਨਂ ਨਿਤ੍ਯਮਙ੍ਗਾਨਾਂ ਵੈ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਕ੍ਰਮੇਦਾਸਨਂ ਚਾਸ੍ਯ ਛਾਯਾਦੀਨ੍ ਵਾ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੈਠਕ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਨਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਬਿਨਾਂ ਆਗਿਆ ਲਏ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਨਿਤ੍ਯਮਵਸ੍ਫੋਚਨਮੇਵ ਚ
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਥੂਕਣਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਸੀਤਾਧੋ ਗੁਰੋਃ ਕੂਰ੍ਚੇ ਫਲਕੇ ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਚਟਾਈ ਜਾਂ ਤਖਤੇ ਉੱਤੇ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਧਾਵਨ੍ਤਮਨੁਧਾਵੇਤ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਅਧਿਆਪਕ ਜਦੋਂ ਦੌੜੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੇ; ਜਦੋਂ ਚਲੇ, ਉਹ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਆਸੀਤ ਗੁਰੁਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਿਲਾਫਲਕਨੌषੁ ਚ
ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਨਾਲ ਪਥਰ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।