ਵਾਮਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਰੁਦ੍ਰਃ ਕਿਲ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਵਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਦਤ੍ਤਵਾਨਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ ਗਿਰਿਸ਼ੇ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਭ੍ਯ ਮੇ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮੇਰੀ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਖਾਸ ਵਧ ਗਈ।
ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਗਿਰਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਭੂਤੇਸ਼, ਗਿਰਿਸ਼, ਸਥਾਣੁ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਃ ਸਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਵੋ।
ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਗੋਪਤਿਂ ਭੂਤਿਭੂषਣਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ, ਗੋਪਤੀ, ਭੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ — ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਣੁ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਇਦਾਨੀਂ ਜਾਯਤੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਹੁਣ ਉਹ ਭਗਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਯੇਨਾਸੌ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯੋ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਇਸ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦਾਖਿਲਲੋਕਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪृष੍ਟੇਨ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਮृਤਮਨ੍ਥਨੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮंथਨ ਸਮੇਂ ਪੁੱਛੀ ਗਈ ਸੀ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾषਿਤਂ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਭ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਵਿਚਾਰਯੇਦਰ੍ਥਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚਾਥ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਨੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮਨੂ ਨੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਸਮਾਹਿਤਧਿਯੋ ਯੂਯਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਗਰ੍ਭਾष੍ਟਮੇ ऽष੍ਟਮੇ ਵਾਬ੍ਦੇ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨਤਃ
ਗਰਭ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ—
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਹਾਰੋ ਗੁਰੁਹਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਗੁਰੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਵਿਤ੍ ਸੂਤ੍ਰਂ ਕੌਸ਼ਂ ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨੇਊ ਜਾਂ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਦ੍ ਭਵਤ੍ਯਯਥਾਕृਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕਰਮ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਦੇਵ ਪਰਿਧਾਨੀਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹੀ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਸਫੈਦ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਭਾਵੇ ਗਵ੍ਯਮਜਿਨਂ ਰੌਰਵਂ ਵਾ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਰੁਰੂ ਹਿਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤਂ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਵੀਤਂ ਕਣ੍ਠਸਜ੍ਜਨੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠਾਂ ਪਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੋਗ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਜਦ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠਾਂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੇ ਭੋਜਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਨੇਊ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਧਿਰੇष ਸਨਾਤਨਃ
ਜਨੇਊ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ।