ਪੁਰੁषਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਜਯਾਯ ਚ
ਉਸ ਪੁਰਖ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਵੇਧਸੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਿਣੇ
ਨਾਰਾਇਣ, ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਭੂਤਾਯ ਕੂਟਸ੍ਥਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਬੁਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਿਣੇ
ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਾਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਯ ਕਾਰ੍ਯਾਯ ਕਰਣਾਯ ਚ
ਅਨੰਤ, ਅਣਮਾਪ, ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਯੇ ਮਾਯਾਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਯੋਗਾਧਿਗਮ੍ਯਾਯ ਨਮਃ ਸਕਰ੍षਣਾਯ ਤੇ
ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸਿਦ੍ਧਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾਯ ਗੁਣਤ੍ਰਯਵਿਭਾਵਿਨੇ
ਸਿੱਧ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਮੂਰ੍ਤਾਯ ਮੂਰ੍ਤਾਯ ਮਾਧਵਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਸਾਕਾਰ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪਾਲਯੈਤਜ੍ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਚਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਖਾ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸਾਦਮਕਰੋਤ੍ ਤੇषਾਂ ਵਰਾਹਵਪੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ।
ਮੁਮੋਚ ਰੂਪਂ ਮਨਸਾ ਧਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਜਾਪਤਿਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਤਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਦੇਹਸ੍ਯ ਨ ਮਹੀ ਯਾਤਿ ਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੇਹ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਡੁੱਬੀ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸਰ੍ਗਦਗ੍ਧਾਨਖਿਲਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਗੇ ऽਦਧਨ੍ਮਨਃ
ਪਿਛਲੇ ਸੰਹਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੜ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਲ ਮਨ ਲਾਇਆ।
ਅਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕਃ ਸਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਸ੍ਤਮੋਮਯਃ
ਬਿਨਾ ਬੁੱਧੀ ਦੇ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵੈषਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਅਗਿਆਨ, ਪੰਜ ਪੜਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਸਂਵृਤਸ੍ਤਮਸਾ ਚੈਵ ਬੀਜਕਮ੍ਭੁਵਨਾਵृਤਃ
ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਬੀਜ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ।
ਮੁਕ੍ਯਾ ਨਗਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੁਖ੍ਯਸਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੁੱਖ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮੁੱਖ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਧ੍ਯਾਯਤਃ ਸਰ੍ਗਸ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ੍ਤ੍ਰੋਤੋ ऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ, ਪਾਸੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਪਸ਼੍ਵਾਦਯਸ੍ਤੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਉਤ੍ਪਥਗ੍ਰਾਹਿਣੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਸ਼ੂ ਆਦਿ, ਜੋ ਚਰਚਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਗਲਤ ਰਾਹ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੋਤ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਦੇਵਸਰ੍ਗਸ੍ਤੁ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਃ
ਉਪਰ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ ਬਹਿਰਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਭਾਵਾਦ੍ ਦੇਵਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ
ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ ਤਦਾਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦਰ੍ਵਾਕ੍ਸ੍ਤ੍ਰੋਤਸ੍ਤੁ ਸਾਧਕਃ
ਫਿਰ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ, ਹੇਠਾਂ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਾਰਗਰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਦੁਃ ਖੋਤ੍ਕਟਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਯੁਤਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਪਰ ਤੇਜ਼ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਧ੍ਯਾਯਤਃ ਸਰ੍ਗਂ ਸਰ੍ਗੋ ਭੂਤਾਦਿਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ, ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਪਞ੍ਚ ਕਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਗਾ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਪੰਜ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਭੂਤਸਰ੍ਗੋ ਹਿ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸੂਖਮ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਦੂਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇष ਪ੍ਰਾਕृਤਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸਂਭੂਤੋ ऽਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਿਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ੍ਤ੍ਰੋਤਸ੍ਤੁ ਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨ੍ਯਃ ਸ ਪਞ੍ਚਮਃ
ਜੋ ਪਾਸੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਪੰਜਵੀਂ ਹੈ।