ਮਦ੍ਭਾਵਨਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ऽਪਿ ਭਾਵਤਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਮੇਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ, ਸਹਾਰੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜੇਚ੍ਚਾਮਰਣਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗੇ ਵਿਰਕ੍ਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਤੱਕ ਵਿਰਾਗ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਾਦੌ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵੇਸ਼ਮਰ੍ਚਯੇਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਤਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗੇ ऽਰ੍ਚਯੇਦੀਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਾਦਿष੍ਵੇਵ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਹृਦਿ ਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਕਾਠ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਜਪੇਦ੍ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਪੁਃ
ਜੀਵਨ ਭਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਤ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕੀ ਯਤਚਿਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪੀਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਯਾਤਿ ਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਉਹ ਉਹੋ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨੈਵ ਜਨ੍ਮਨਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪਦਮ੍
ਉਸੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤਰਨ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰਮੀਸ਼੍ਵਰਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਯੇ ਨਿਯਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯੈਵ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ
ਇਹ ਸਿਰਫ ਧਰਮੀ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਸਮਾਸੀਨਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਨੂੰ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਚਿਤ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭਵਤਾ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ।
ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭ ਭਗਤ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਉਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ
ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਲੋਕ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣਗੇ।
ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਦੇਯਮਿਦਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਉੱਚਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਭੂਤਸ੍ਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਾ
ਜੋ ਸਾਂਤ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਮਾਂ ਸਂਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕੀਭਾਵੇਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਭਵਃ
ਜੋ ਇਕਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਮਾਮੇਵ ਸਂਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ ਨਾਹਂ ਤੇषੁਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ।
ਮੋਚਯਾਮਿ ਸ਼੍ਵਪਾਕਂ ਵਾ ਨ ਨਾਰਾਯਣਨਿਨ੍ਦਕਮ੍
ਮੈਂ ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਛੁਡਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਰ੍ਚਨੀਯੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਜਨਨਾਯ ਹਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।