ਤਸ੍ਮਾਦਾਤ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਵੋਢੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਬਹਵੋ ऽਨੇਨ ਯੋਗੇਨ ਪੂਤਾ ਮਦ੍ਭਾਵਮਾਗਤਾਃ
ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਜੇਤ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚੇਤਸਾ ਬੋਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਬਾਤ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰੋ ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਰ੍ਪਿਤਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਾਮਰ੍षਭਯੋਦ੍ਵੇਗੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਸ ਹਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਯਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਥਿਰਮਤਿਰ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਘਰ-ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਆਸ ਤੇ ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਮੇਰੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਭਿਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਨੈਵ ਤੇਨ ਨਿਬਧ੍ਯਤੇ
ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਕੇਵਲਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਪਦਮ੍
ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਮ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਤਮਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜ੍ਞਾਨਦੀਪੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਭਾਰ ਮੈਂ ਆਪ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਤਦਨ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਦੇਵਤਾਨੁਗਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਾਵਨਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ऽਪਿ ਭਾਵਤਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਮੇਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ, ਸਹਾਰੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜੇਚ੍ਚਾਮਰਣਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗੇ ਵਿਰਕ੍ਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਤੱਕ ਵਿਰਾਗ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਏਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮਿ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਾਦੌ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵੇਸ਼ਮਰ੍ਚਯੇਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਤਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਸਤੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਙ੍ਗੇ ऽਰ੍ਚਯੇਦੀਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਾਦਿष੍ਵੇਵ ਮੂਰ੍ਖਾਣਾਂ ਹृਦਿ ਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਕਾਠ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਜਪੇਦ੍ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਪੁਃ
ਜੀਵਨ ਭਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਤ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।