ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਹृਦਯੇ ਪਦ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਕਮਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ—
ਮਧ੍ਯੇ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਕਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ, ਪਚਵੀਂ ਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਓਙ੍ਕਰਬੋਧਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਟੱਲ ਤੱਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਦਨ੍ਤਃ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਧਾਰਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਰਮ ਤੱਤ—ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਧਾਰ—ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਲਾਵਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹਂ ਤੇਨੈਵ ਜ੍ਞਾਨਵਾਰਿਣਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਲਵੇ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੀਸ਼ਾਨਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਹ ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨ੍ਤਸਾਰੋ ऽਯਮਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਤੁ ਕਥਿਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਤੋषਃ ਸਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਙ੍ਗਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸੰਤੋਖ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਖਾਸ ਅੰਗ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਤ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਵੋਢੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਬਹਵੋ ऽਨੇਨ ਯੋਗੇਨ ਪੂਤਾ ਮਦ੍ਭਾਵਮਾਗਤਾਃ
ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਜੇਤ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚੇਤਸਾ ਬੋਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਬਾਤ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰੋ ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਰ੍ਪਿਤਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਾਮਰ੍षਭਯੋਦ੍ਵੇਗੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਸ ਹਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਯਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਥਿਰਮਤਿਰ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਘਰ-ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਮੇਕਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਆਸ ਤੇ ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਮੇਰੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਭਿਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਨੈਵ ਤੇਨ ਨਿਬਧ੍ਯਤੇ
ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਕੇਵਲਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਪਦਮ੍
ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਮ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਤਮਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜ੍ਞਾਨਦੀਪੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਤ੍ਯਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਭਾਰ ਮੈਂ ਆਪ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਂ ਤਦਨ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਦੇਵਤਾਨੁਗਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।