ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਤਥਾ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ—
ਯੁਞ੍ਜੀਤ ਯੋਗੀ ਸਤਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਯੋਗੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ।
ਗੁਰੁਂ ਚੈਵਾਥ ਮਾਂ ਯੋਗੀ ਯੁਞ੍ਜੀਤ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਯੋਗੀ, ਜੋ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਯੋਗ ਜੋੜੇ।
ਨਾਸਿਕਾਗ੍ਰੇ ਸਮਾਂ ਦृष੍ਟਿਮੀषਦੁਨ੍ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਹੋਣ—
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ।
ਧਰ੍ਮਕਨ੍ਦਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਜ੍ਞਾਨਨਾਲਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਹੋਈ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਡੰਡੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਪਰਮਂ ਕੋਸ਼ਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੁਵਰਨੀ ਪਰਮ ਕੋਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ।
ਓਙ੍ਕਾਰਵਾਚ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਰਸ਼੍ਮਿਜਾਲਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੱਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਦਭੇਦਤਃ
ਉਸ ਜੋਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ-ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਦਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚੇ।
ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਹृਦਯੇ ਪਦ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਕਮਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ—
ਮਧ੍ਯੇ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਕਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ, ਪਚਵੀਂ ਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਓਙ੍ਕਰਬੋਧਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ਼ਿਵਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਅਟੱਲ ਤੱਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਦਨ੍ਤਃ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਧਾਰਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਰਮ ਤੱਤ—ਆਤਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਧਾਰ—ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਓਂਕਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਲਾਵਯਿਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹਂ ਤੇਨੈਵ ਜ੍ਞਾਨਵਾਰਿਣਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਲਵੇ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨੀਸ਼ਾਨਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਹ ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨ੍ਤਸਾਰੋ ऽਯਮਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਤੁ ਕਥਿਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਤੋषਃ ਸਤ੍ਯਮਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਙ੍ਗਾਨਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸੰਤੋਖ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਖਾਸ ਅੰਗ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਤ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਵੋਢੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਬਹਵੋ ऽਨੇਨ ਯੋਗੇਨ ਪੂਤਾ ਮਦ੍ਭਾਵਮਾਗਤਾਃ
ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਮਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਜੇਤ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚੇਤਸਾ ਬੋਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਮ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਬਾਤ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰੋ ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਰ੍ਪਿਤਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਹਰ੍षਾਮਰ੍षਭਯੋਦ੍ਵੇਗੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਃ ਸ ਹਿ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਯਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਥਿਰਮਤਿਰ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਾਮੁਪੈष੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਘਰ-ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।