ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਪਰਮਾਂ ਨਿष੍ਠਾਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵੈਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਕ ਅਟੱਲ ਸਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਂ ਸਂਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਤਦਾਤ੍ਮਕਾਃ
ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਸਤ੍ਯਰੂਪਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਸਦੀਵੀ ਆਨੰਦ, ਭੇਦ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਪਰੇ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਰਵੋਚ ਅਪ੍ਰਗਟ ਵਿੱਚ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੈਕ੍ਯਂ ਕੈਵਲ੍ਯਂ ਕਵਯੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਵਾਣ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਨਹਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਸ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਤ੍ਯਭਾਸਮਚਲਂ ਸਦ੍ਵਿਭਾਤਿ
ਉਹ ਜੋ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਚਲਂ ਯਤ੍ ਸ ਈਸ਼ਃ
ਉਹ ਅਡੋਲ ਸਤ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਧਾਯਾਯਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਾਤਿ ਦੇਵਃ ਸ਼ਿਵ ਏਵ ਕੇਵਲਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੁਞ੍ਜੀਤ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਹ੍ਯਜਸ੍ਰਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਮਿਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਜਾਯਤੇ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਨਿਰਵਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਾਭਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੀਹ ਮਦ੍ਯੋਗਂ ਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਯੋਗਃ ਸਰ੍ਵਯੋਗੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ
ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਯੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਅਭਾਵਯੋਗਃ ਸ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯੇਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ 'ਅਭਾਵ ਯੋਗ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਮਯੈਕ੍ਯਂ ਸ ਮਹਾਯੋਗੋ ਭਾषਿਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਯੋਗ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਗਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਯੋਗ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਯੋਗਾਨਾਂ ਸ ਯੋਗਃ ਪਰਮੋ ਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਯੋਗਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਯੋਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਕਂ ਯੋਗਿਨੋ ਯਤਮਾਨਸਾਃ
ਚਾਹੇ ਯੋਗੀ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਜਤਨ ਕਰ ਲੈਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਸਮਾਧਿਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਮੋ ਨਿਯਮ ਆਸਨਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਮਾਧੀ, ਯਮ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਆਸਨ—
ਤਤ੍ਸਾਧਨਾਨ੍ਯष੍ਟਧਾ ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਕਥਿਤਾਨਿ ਤੁ
ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਢੰਗ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਠ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਮਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾ ਨृਣਾਮ੍
ਯਮਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਲੇਸ਼ਜਨਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਹਿਂਸਾ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ
ਅਹਿੰਸਾ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੱਚ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾ ਯਾ ਭਵੇਦ੍ਧਿਂਸਾ ਤ੍ਵਹਿਂਸੈਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਅਹਿੰਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥਾਰ੍ਥਕਥਨਾਚਾਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਸਚਾਈ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਯਂ ਤਸ੍ਯਾਨਾਚਰਣਾਦਸ੍ਤੇਯਂ ਧਰ੍ਮਸਾਧਨਮ੍
ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੋਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮੈਥੁਨਤ੍ਯਾਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਯਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਵਾਹਿਕ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਿਗ੍ਰਹ ਇਤ੍ਯਾਹੁਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਰਿਗ੍ਰਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।