ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ ਯੋਗੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਿਲ
ਉਹਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਯੋਗੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਮੇਵ ਮੋਚਕਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਕਾਸ਼ੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੁਦਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਂ ਜਟਿਲਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਕृਤਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਓਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਂ ਤ੍ਰਯੀਨੇਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਸੋਮਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨਮ੍
ਲਾਠੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਹਨ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ, ਜਿਨੂੰ ਕੋਈ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਿਮੀਸ਼ਾਨਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਦੀ ਅਟੱਲ ਰੋਸ਼ਨੀ।
ਕਾਲਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਾਲਕਾਲਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਾਲ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਕਾਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਮਾਲਕ।
ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਨਿਲਯਂ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਜਾਣ-ਵਿਰਾਗ ਦਾ ਘਰ, ਗਿਆਨ-ਯੋਗ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਸਰੂਪ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਨਮਿਤਂ ਮਹਰ੍षਿਗਣਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਲੋਂ ਵੰਦਿਆ।
ਯੋਗਿਨਾਂ ਹृਦਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਯੋਗਮਾਯਾਸਮਾਵृਤਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰੇਣੈਕਤਾਪਨ੍ਨਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮੇਨਿਰੇ ਸਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਮਹਰ੍षਿਰਤ੍ਰਿਃ ਕਪਿਲੋ ਮਰੀਚਿਃ
ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ — ਅਤ੍ਰੀ, ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ —
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਂ ਸ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਿਰਃਸੁ ਭੂਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆਏ।
ਆਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਣਾਯਤਮਾਨਸਾਸ੍ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ।
ਕਵਿਂ ਪਰੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਚ
ਕਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਰਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ
ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਧਾਨਂ ਸਕਲਂ ਸਸਰ੍ਜ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਚੀਆਂ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵੇ ਹृਦਯੇ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ ਨੱਚ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚਿਤ੍ਪਤਿਂ ਦਿਵ੍ਯਨृਤ੍ਯਮ੍
ਯੋਗੀ ਆਤਮਾ, ਚਿੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਿਵਿਆ ਨਾਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਮਨੁਭੂਯਾਨੁਭੂਯ
ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਂ ਭਵਤੋ ਯਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਤਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਯਤੀ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਨੇਤਰੇषਾਮ੍
ਸਦਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਚਲੋ ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਃ
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਅਡੋਲ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਹੈਂ।
ਨਮਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸਂਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਧਾਤਾਰਮਾਦਿਤ੍ਯਮਨੇਕਰੂਪਮ੍
ਤੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਨਾਤਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੋ ऽਸਿ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ।