ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਸੌ ਵ੍ਯਾਸਂ ਵੇਦਾਨਾਮਕਰੋਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਵਿਵਸਥਾਕਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਪੈਲਂ ਤੇषਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚ ਪਞ੍ਚਮਂ ਮਾਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪੈਲ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਂ ਮਾਮਯੋਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਲਈ ਲਾਇਆ।
ਚਾਤੁਰ੍ਹੇਤ੍ਰਮਭੂਦ੍ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਜਿਸ ਵਿਚ ਚਾਰ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਯਜਮਾਨ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਔਦ੍ਗਾਤ੍ਰਂ ਸਾਮਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯਥਰ੍ਵਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਦਗਾਤਰੀ ਪਦਵੀ ਤੇ ਅਥਰਵ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਦਵੀ ਬਣਾਈ।
ਯਜੂਂषਿ ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਸਾਮਵੇਦਂ ਚ ਸਾਮਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਯਜੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤ ਸਾਮਵੇਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਾਖਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤੇਨੈਵ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਸੌ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ।
ਅਥਰ੍ਵਾਣਮਥੋ ਵੇਦਂ ਬਿਭੇਦ ਨਵਕੇਨ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਅਥਰਵਵੇਦ ਨੂੰ ਨੌ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ।
ਸੋ ऽਯਮੇਕਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦੋ ਵੇਦਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਤਨਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੀ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੇਦ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ ਪਰਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਨਨ੍ਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜੋਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ।
ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਮਿਮਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਵੇਦਂ ਵੇਦਪਰੋ ਮੁਨਿਃ
ਵੇਦ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੁਨੀ, ਇਸ ਵੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਵੇਦੋ ਵੇਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹੀ ਵੇਦ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਵੀ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਵੇਦਂ ਚ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਅਵੇਦ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵਾਵਤਾਰਾਣਿ ਕਲੌ ਸ਼ृਣੁਤ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਹੇ ਨੇਕ ਨਿਯਮ ਵਾਲਿਓ, ਹੁਣ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਭੂਦ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੈਵਸਵਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਭੂਵੁਰਮਿਤਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਸਦੇ ਚੇਲੇ, ਜੋ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਬੇਹੱਦ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਉਹ ਚਾਰੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਲੋਕਾਕ੍ਸ਼ਿਰਥ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੇ
ਲੋਕਾਖ੍ਸ਼ਿਰਥ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਸੱਤਵੇਂ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਭृਗੁਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੁਗ੍ਰਃ ਪਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਸਵੇਂ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਗ੍ਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਗੌਤਮਸ੍ਤੁ ਵੇਦਸ਼ੀਰ੍षਾ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਚੌਦਵੇਂ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੂਹਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ।
ਜਟਾਮਾਲ੍ਯਟ੍ਟਹਾਸਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਕੋ ਲਾਙ੍ਗਲੀ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜਟਾਮਾਲੀ, ਅਟਠਾਹਾਸ, ਦਾਰੁਕ ਤੇ ਲਾਂਗਲੀ, ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਹਿष੍ਣੁਃ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਨਕੁਲੀਸ਼ੋ ऽਨ੍ਤਿਮੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਨਕੁਲੀਸ਼, ਜੋ ਆਖਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਕਾਯਾਵਤਾਰੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨਕੁਲੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਾਇਆਵਤਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਦੇਵੇਸ਼ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਹਨ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਹੋਰ ਚੇਲੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮুনি ਬਣੇ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋਗਿਨੋ ਯੋਗਵਿਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਵਿਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੋਕਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਪਸ਼੍ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਵਿਕੇਸ਼, ਵਿਸ਼ੋਕ, ਵਿਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨ।
ਸਨਃ ਸਨਾਤਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਨਃ
ਸਨਾ, ਸਨਾਤਨ, ਮੁਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨੰਦਨ।
ਸੁਧਾਮਾ ਵਿਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਤ੍ਰਜ ਏਵ ਚ
ਸੁਧਾਮਾ, ਵਿਰਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਪਾਤ੍ਰਜਾ।