ਸਂਭੂਤੋ ਮਾਨਸੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਵਿਕੁਣ੍ਠਾਯਾਮਸੌ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈਕੁਣ੍ਠੈਰ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਵਿਕੁੰਠਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਕੁੰਠਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਵਾਮਨਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸਪ੍ਤ ਚੈਵਾਭਵਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਾਭਿਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਵੈ ਸ੍ਮृਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਸ਼ੇਰ੍ਧਾਤੋਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ, ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਵ੍ਯਾਪੀ ਸਗੁਣੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ऽਪਿ ਚ
ਉਹ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ—ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਭਿਧਾਨਾ ਸਾ ਗੁਣਾਤੀਤਾ ਸੁਨਿष੍ਕਲਾ
ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਸਕਲਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪਰਮਾ ਤਨੁਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੂਪ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਾਪਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਸੀ ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸृष੍ਟਿਕਾਰਿਕਾ
ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸੌ ਪ੍ਰਿਜਾਸਰ੍ਗਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਯਾ ਸਂਮੋਹਯੇਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਹ੍ਯਨਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਕੇਵਲੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਹਰਿਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੀ ਅਨੰਤ ਆਤਮਾ, ਇਕੋ ਇਕ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਰੀ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਤ੍ਮਕਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਦਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਭੇਦ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਹਰਿਰਵ੍ਯਯਃ
ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਪਾਨ੍ਤਰਤਮਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਹ੍ਯਭਵਦ੍ਧਰਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਾਂਤਰਤਮਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
ਏਕੋ ऽਯਂ ਵੇਦ ਭਗਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਆਸ, ਇਕੋ ਇਕ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਮੇਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਫੇਰ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵ੍ਯਾਸੋ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਤਃ
ਪਹਿਲੇ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਦੂਜੇ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਵਿਤਾ ਪਞ੍ਚਮੇ ਵ੍ਯਾਸਃ षष੍ਠੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਵਿਤਾ ਵਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਦਾ ਨਾਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਸ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਨਵਮੇ ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ ਦਸ਼ਮੇ ਸ੍ਮृਤਃ
ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਸਵਤ ਵਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਧਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ
ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸ਼ੂ।
ਕृਤਞ੍ਜਯਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ੇ ऋਤਞ੍ਜਯਃ
ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤੰਜਯ, ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਵਿੱਚ ਰਿਤੰਜਯ।
ਰਾਜਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚੈਕਵਿਂਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁष੍ਮਾਯਣਃ ਪਰਃ
ਇੱਕੀਵੀਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸ਼ਰਵਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਸ਼ਮਾਯਣ।
ਪਞ੍ਚਵਿਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਤੁ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਪੱਚੀਵੀਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ, ਛੱਬੀਵੀਂ ਵਿੱਚ ਪਰਾਸ਼ਰ।
ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ऽਭਵਤ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਇਪਾਇਨ ਬਣੇ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਹਰਿਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਇਪਾਇਨ ਹੀ ਹਰੀ ਹਨ।