ਉਪਾਸਤੇ ਸਦਾ ਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮਜਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਅਜਨਮਾ ਪਰਮ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸ੍ਤੇ ਹਿਤਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਮृਤਜਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਸਰਃ
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਚੱਜਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਦੋषੈਰਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਮਨਾ ਵੇਦਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਸੁਮਨਾ ਤੇ ਵੇਦਨਾਦ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚੇਲੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭੂਯੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਯੁਕ੍ਤਮਨਸਾਂ ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਨਸੋ ਰਮਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਧਾਯਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਹ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਸ੍ਤੇ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉੱਥੇ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ ਜੀ, ਆਪ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਯੋਗਾਮृਤਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਾਨਨ੍ਦਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਆਨੰਦਮਈ ਸਰਵੋਚਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਿ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰਾਂਸਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਤਿ, ਉੱਥੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੋਵਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਫਾਟਿਕਸ੍ਤਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰਗੋਪੁਰੋਪੇਤਂ ਮਣਿਤੋਰਣਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਕਿਲਿਆਂ, ਗੇਟਾਂ ਤੇ ਮੀਣਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉੱਥੇ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਪਰਮ ਜੋਤਿ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਹੈਮਂ ਸੁਮਣਿਤੋਰਣਮ੍
ਉੱਥੇ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਵਿਭਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਤ੍ਸਂਮੋਹਨੋਤ੍ਸੁਕਾ
ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਜਗਤੋਯੋਨਿਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਕਿਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹੈ।
ਸਰਾਂਸਿ ਤਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਮਲਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਜੀਬ ਅਜੀਬ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਸੋਪਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਵਨਂ ਦ੍ਵਿਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋਮਯਾ
ਉਥੇ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦਾ ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਬਾਗ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਘਣ੍ਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ।
ਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜੋਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਵੀਣਾਵੇਣੁਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਮੁਰਜਾ ਵਾਜਦੇ ਹਨ, ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਵਦ੍ਭਿਤ੍ਤਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਸਾਦਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਵਸਤੇ ਦੇਵੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋਗਪਰਾਯਣਾ
ਉਥੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਉਥੇ ਮੁਨੀ ਤੇ ਸਿੱਧ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਸਰਾਂਸਿ ਸਿਦ੍ਧਜੁष੍ਟਾਨਿ ਦੇਵਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੀ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ।
ਸਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਪੁਰਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।