ਪੂਰ੍ਵਦੇਸ਼ਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮਰੂਪਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਪੂਰਬ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾਪਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭੀਰਾਸ੍ਤਥਾਰ੍ऽਬੁਦਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸੌਰਾਠ, ਸ਼ੂਦਰ, ਆਭੀਰ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ।
ਸੌਵੀਰਾਃ ਸੈਨ੍ਧਵਾ ਹੂਣਾ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਃ ਕਲ੍ਪਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੌਵੀਰ, ਸੈੰਧਵ, ਹੂਣ ਤੇ ਸ਼ਾਲਵ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਸਾਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਲਿਲਂ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤਾਂ ਸਦਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਜਾਂ ਕਲਿਜੁਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨ ਤੇषੁ ਸ਼ੋਕੋ ਨਾਯਾਸੋ ਨੋਦ੍ਵੇਗਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਂ ਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ, ਨਾ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਨਾ ਭੁੱਖ ਦਾ ਡਰ।
ਰਮਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਮਾਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਹਲ ਸਫੈਦ ਕੱਚ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਣਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪੂਜਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਤਿ ਤਤ੍ਰ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਉਥੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਵਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਭਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਸਥਾਨ ਹੈ।
ਨਦੀ ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਪਦ੍ਮੈਰਨੇਕੈਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾ
ਉਥੇ ਇਕ ਦਰਿਆ ਵਗਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟਜਲਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਾ ਸੁਮਨੋਰਮਾ
ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ।
ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਜੁष੍ਟਾਨਿ ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਦੇਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਫਾਟਿਕਸ੍ਤਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਹੇਮਗੋਪੁਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਕੱਚ ਦੇ ਖੰਭੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਹੈ।
ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਘਰ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਮਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਾਮष੍ਟਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਉਥੇ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਰਮਾਣਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸਿਦ੍ਧਾਵਾਸਯੁਤਾਨਿ ਤੁ
ਉਥੇ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਸ੍ਥਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਥਾਨ ਹੈ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸਦਾ ਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮਜਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਅਜਨਮਾ ਪਰਮ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਸ੍ਤੇ ਹਿਤਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਮृਤਜਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਸਰਃ
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਚੱਜਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਦੋषੈਰਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਮਨਾ ਵੇਦਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਸੁਮਨਾ ਤੇ ਵੇਦਨਾਦ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚੇਲੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭੂਯੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨੀਨਾਂ ਯੁਕ੍ਤਮਨਸਾਂ ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਨਸੋ ਰਮਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਧਾਯਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।