ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਾਯਤਾਵੇਤੌ ਅਰ੍ਣਵਾਨ੍ਤਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਫੈਲਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਜਠਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮੇਰੋਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਠਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਮੈਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਪਤ੍ਰਾਭਾ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚ ਵਰ੍षਾਯੁਤਮ੍
ਜੋਤਮਈ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹੇ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤੇ ਆਮ੍ਰਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਆਮ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਫਲਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਨੇਕ ਦਿਲ ਹਨ ਅਤੇ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਥਿਤਾ ਇਵ
ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਇਉਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਵਰ੍षੇ ਤੁ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਾਃ
ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚੰਦਰਦਵੀਪ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇ ਮਨਃ ਸਮਾਧਾਯ ਸਾਦਰਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਾਸ਼ਿਨਃ
ਜੋ ਈਕਸ਼ੂ (ਗੰਨੇ) ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਨਵਾ ਵਿष੍ਣੁਭਾਵਿਤਾਃ
ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਰਿਜਾਤਵਨਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਦਸ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤਮ੍ਭਸਹਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੁਵਦ੍ਭਿਃ ਸਤਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਮਸ੍ਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਤੁ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਰਾਜੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯਃ ਸਦਾ ਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜਵਾਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਵੈ ਸ੍ਥਿਰਾਯੁषਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਉਮਰ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ।
ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ੍ਮृਤਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਤਕਰਮੀਓ।
ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਰਿਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਰਾਣਾਮਧਿਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਹਨ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਾਤ੍ਰ ਕੁਲਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਾ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਹਨ।
ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਸ੍ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਥ ਵਾਰੁਣਃ
ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਟਾਪੂ ਵੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਵੀ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦ੍ਵੀਪੋ ऽਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਃ
ਇਹ ਟਾਪੂ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਨਿਃ ਸृਤਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਰਾਵਤੀ ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦੇਵਿਕਾ ਕੁਹੂਃ
ਇਰਾਵਤੀ, ਵਿਤਸਤਾਅ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਦੇਵਿਕਾ ਤੇ ਕਹੁੂ,
ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਲੋਹਿਤਾ ਚੈਵ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਦਨਿਃ ਸृਤਾਃ
ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇ ਲੋਹਿਤਾ ਵੀ, ਹਿਮਵਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ।