ਸੀਤਾ ਚਾਲਕਨਨ੍ਦਾ ਚ ਸੁਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਦ੍ਰਨਾਮਿਕਾ
ਸੀਤਾ, ਅਲਕਾਨੰਦਾ, ਸੁਚਕਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਨਾਮੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਰ੍षੇਣ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵੇਨੈਤਿ ਚਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਫਿਰ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਾਗਰਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਭੇਦਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਕੇਤੁਮਾਲਾਖ੍ਯਂ ਵਰ੍षਂ ਗਤ੍ਵੈਤਿ ਚਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਤ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਰਾਮ੍ਭੋਧਿਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤਿ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯਗਤੋ ਮੇਰੁਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਕਾਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਂਦਰੀ ਕੌਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਲੋਕਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਮਰ੍ਯਾਦਾਸ਼ੈਲਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਸੰਸਾਰ-ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਸੀਮਾ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਮਾਯਾਮਾਵਾਨੀਲਨਿषਧਾਯਤੌ
ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਧਾ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਅਸ਼ੀਤਿਯੋਜਨਾਯਾਮਾਵਰ੍ਣਵਾਨ੍ਤਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਅੱਸੀ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਮੇਰੋਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵੌ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਮੈਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਇਹ ਪਹਾੜ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ।
ਪੂਰ੍ਵਪਸ਼੍ਚਾਯਤਾਵੇਤੌ ਅਰ੍ਣਵਾਨ੍ਤਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਫੈਲਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਜਠਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮੇਰੋਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਠਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਮੈਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਲਪਤ੍ਰਾਭਾ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚ ਵਰ੍षਾਯੁਤਮ੍
ਜੋਤਮਈ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲੱਖ ਵਰ੍ਹੇ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤੇ ਆਮ੍ਰਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਆਮ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਫਲਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਨੇਕ ਦਿਲ ਹਨ ਅਤੇ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਲੋਕਸ੍ਥਿਤਾ ਇਵ
ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਇਉਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ।
ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਵਰ੍षੇ ਤੁ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਾਃ
ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਯਜਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚੰਦਰਦਵੀਪ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਭੋਜਨਾਃ
ਜੋ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇ ਮਨਃ ਸਮਾਧਾਯ ਸਾਦਰਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੁਰਸਾਸ਼ਿਨਃ
ਜੋ ਈਕਸ਼ੂ (ਗੰਨੇ) ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਾਨਵਾ ਵਿष੍ਣੁਭਾਵਿਤਾਃ
ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਰਿਜਾਤਵਨਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਦਸ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤਮ੍ਭਸਹਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੁਵਦ੍ਭਿਃ ਸਤਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਮਸ੍ਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਤੁ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਰਾਜੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯਃ ਸਦਾ ਮਣ੍ਡਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜਵਾਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।